Nominal Forms
Infinitive ablennen
Past participle ageblennt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | blennen an |
| du | blenns an |
| hien;si;hatt;et | blennt an |
| mir | blennen an |
| dir | blennt an |
| si | blennen an |
Preterite
Perfect
| ech | hu ageblennt |
| du | hues ageblennt |
| hien;si;hatt;et | huet ageblennt |
| mir | hu ageblennt |
| dir | hutt ageblennt |
| si | hu ageblennt |
Pluperfect
| ech | hat ageblennt |
| du | has ageblennt |
| hien;si;hatt;et | hat ageblennt |
| mir | hate ageblennt |
| dir | hat ageblennt |
| si | hate ageblennt |
Future I
| ech | wäert ablennen |
| du | wäerts ablennen |
| hien;si;hatt;et | wäert ablennen |
| mir | wäerte ablennen |
| dir | wäert ablennen |
| si | wäerte ablennen |
Future II
| ech | wäert ageblennt hunn |
| du | wäerts ageblennt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ageblennt hunn |
| mir | wäerte ageblennt hunn |
| dir | wäert ageblennt hunn |
| si | wäerte ageblennt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ablennen |
| du | géifs ablennen |
| hien;si;hatt;et | géif ablennen |
| mir | géife ablennen |
| dir | géift ablennen |
| si | géife ablennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ageblennt |
| du | häss ageblennt |
| hien;si;hatt;et | hätt ageblennt |
| mir | hätte ageblennt |
| dir | hätt ageblennt |
| si | hätte ageblennt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | blenn an |
| Plural | blennt an |
Verbs conjugated like ablennen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences