Nominal Forms
Infinitive erfaassen
Past participle erfaasst
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erfaassen |
| du | erfaass |
| hien;si;hatt;et | erfaasst |
| mir | erfaassen |
| dir | erfaasst |
| si | erfaassen |
Preterite
Perfect
| ech | hu erfaasst |
| du | hues erfaasst |
| hien;si;hatt;et | huet erfaasst |
| mir | hu erfaasst |
| dir | hutt erfaasst |
| si | hu erfaasst |
Pluperfect
| ech | hat erfaasst |
| du | has erfaasst |
| hien;si;hatt;et | hat erfaasst |
| mir | hate erfaasst |
| dir | hat erfaasst |
| si | hate erfaasst |
Future I
| ech | wäert erfaassen |
| du | wäerts erfaassen |
| hien;si;hatt;et | wäert erfaassen |
| mir | wäerte erfaassen |
| dir | wäert erfaassen |
| si | wäerte erfaassen |
Future II
| ech | wäert erfaasst hunn |
| du | wäerts erfaasst hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erfaasst hunn |
| mir | wäerte erfaasst hunn |
| dir | wäert erfaasst hunn |
| si | wäerte erfaasst hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erfaassen |
| du | géifs erfaassen |
| hien;si;hatt;et | géif erfaassen |
| mir | géife erfaassen |
| dir | géift erfaassen |
| si | géife erfaassen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erfaasst |
| du | häss erfaasst |
| hien;si;hatt;et | hätt erfaasst |
| mir | hätte erfaasst |
| dir | hätt erfaasst |
| si | hätte erfaasst |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erfaass |
| Plural | erfaasst |
Verbs conjugated like erfaassen
abeezen,
abéissen,
afaassen,
agrenzen,
akreesen,
aléisen,
apassen,
aplanzen,
areesen,
arëtzen,
aritzen,
asalzen,
aschleisen,
aschubsen,
asprëtzen,
astanzen,
ausbotzen,
ausgrenzen,
ausknipsen,
ausléisen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
er- + faassen
Sample Sentences