factito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of factito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): factitō

Active Nominal Forms

Infinitive: factitā́re
Present participle: factitāns; factitántis
Future participle: factitātúrus
Gerund: factitándum
Gerundive: factitándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: factitā́re
Perfect participle: factitā́tum



Active

Indicative

Present

egofactitō
tūfactitās
isfactitat
nōsfactitā́mus
vōsfactitā́tis
iīfactitant

Imperfect

egofactitā́bam
tūfactitā́bās
isfactitā́bat
nōsfactitābā́mus
vōsfactitābā́tis
iīfactitā́bant

I Future

egofactitā́bō
tūfactitā́bis
isfactitā́bit
nōsfactitā́bimus
vōsfactitā́bitis
iīfactitā́bunt

Perfect

egofactitā́vī
tūfactitāvístī
isfactitā́vit
nōsfactitā́vimus
vōsfactitāvístis
iīfactitāvḗrunt

Pluperfect

egofactitā́veram
tūfactitā́verās
isfactitā́verat
nōsfactitāverā́mus
vōsfactitāverā́tis
iīfactitā́verant

II Future

egofactitā́verō
tūfactitā́veris
isfactitā́verit
nōsfactitāvérimus
vōsfactitāvéritis
iīfactitā́verint

Subjunctive

Present

egofactitem
tūfactitēs
isfactitet
nōsfactitḗmus
vōsfactitḗtis
iīfactitent

Imperfect

egofactitā́rem
tūfactitā́rēs
isfactitā́ret
nōsfactitārḗmus
vōsfactitārḗtis
iīfactitā́rent








Perfect

egofactitā́verim
tūfactitā́veris
isfactitā́verit
nōsfactitāvérimus
vōsfactitāvéritis
iīfactitā́verint

Pluperfect

egofactitāvíssem
tūfactitāvíssēs
isfactitāvísset
nōsfactitāvissḗmus
vōsfactitāvissḗtis
iīfactitāvíssent

I Imperative

tūfactitā
vōsfactitā́te

II Imperative

tūfactitā́tō
isfactitā́tō
vōsfactitātṓte
iīfactitántō

Passive

Indicative

Present

egofactitor
tūfactitā́ris
isfactitā́tur
nōsfactitā́mur
vōsfactitā́minī
iīfactitántur

Imperfect

egofactitā́bar
tūfactitābā́ris
isfactitābā́tur
nōsfactitābā́mur
vōsfactitābā́minī
iīfactitābántur

I Future

egofactitā́bor
tūfactitā́beris
isfactitā́bitur
nōsfactitā́bimur
vōsfactitābíminī
iīfactitābúntur

Perfect

egofactitā́tus sum
tūfactitā́tus es
isfactitā́tus est
nōsfactitā́tī sumus
vōsfactitā́tī estis
iīfactitā́tī sunt

Pluperfect

egofactitā́tus eram
tūfactitā́tus erās
isfactitā́tus erat
nōsfactitā́tī erāmus
vōsfactitā́tī erātis
iīfactitā́tī erant

II Future

egofactitā́tus erō
tūfactitā́tus eris
isfactitā́tus erit
nōsfactitā́tī erimus
vōsfactitā́tī eritis
iīfactitā́tī erunt

Subjunctive

Present

egofactiter
tūfactitḗris
isfactitḗtur
nōsfactitḗmur
vōsfactitḗminī
iīfactitḗntur

Imperfect

egofactitā́rer
tūfactitārḗris
isfactitārḗtur
nōsfactitārḗmur
vōsfactitārḗminī
iīfactitārḗntur








Perfect

egofactitā́tus sim
tūfactitā́tus sīs
isfactitā́tus sit
nōsfactitā́tī sīmus
vōsfactitā́tī sītis
iīfactitā́tī sint

Pluperfect

egofactitā́tus essem
tūfactitā́tus essēs
isfactitā́tus esset
nōsfactitā́tī essēmus
vōsfactitā́tī essētis
iīfactitā́tī essent

Verbs conjugated like 'factito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'factito'

cantito, dictito, facio, fatigo, latito, lectito, accido, accio, agito, antisto,

Translations

  • practise, to repeat an activity as a way of improving one's skill
  • Etymology

    1. Etymology tree
    2. Latin factō
    3. Proto-Indo-European *-tós
    4. Proto-Italic *-tos
    5. Latin -tus
    6. Proto-Indo-European *-h₂
    7. Proto-Indo-European *-éh₂
    8. Proto-Indo-European *-yéti
    9. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
    10. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
    11. Proto-Italic *-ājō
    12. Proto-Italic *-āō
    13. Latin -ō
    14. Latin -tō
    15. Latin -itō
    16. Latin factitō
    17. From factō (“make, do, perform”) + -itō (frequentative suffix).

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    Vulgate Verses