cantito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of cantito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): cantitō

Active Nominal Forms

Infinitive: cantitā́re
Present participle: cantitāns; cantitántis
Future participle: cantitātúrus
Gerund: cantitándum
Gerundive: cantitándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: cantitā́re
Perfect participle: cantitā́tum



Active

Indicative

Present

egocantitō
tūcantitās
iscantitat
nōscantitā́mus
vōscantitā́tis
iīcantitant

Imperfect

egocantitā́bam
tūcantitā́bās
iscantitā́bat
nōscantitābā́mus
vōscantitābā́tis
iīcantitā́bant

I Future

egocantitā́bō
tūcantitā́bis
iscantitā́bit
nōscantitā́bimus
vōscantitā́bitis
iīcantitā́bunt

Perfect

egocantitā́vī
tūcantitāvístī
iscantitā́vit
nōscantitā́vimus
vōscantitāvístis
iīcantitāvḗrunt

Pluperfect

egocantitā́veram
tūcantitā́verās
iscantitā́verat
nōscantitāverā́mus
vōscantitāverā́tis
iīcantitā́verant

II Future

egocantitā́verō
tūcantitā́veris
iscantitā́verit
nōscantitāvérimus
vōscantitāvéritis
iīcantitā́verint

Subjunctive

Present

egocantitem
tūcantitēs
iscantitet
nōscantitḗmus
vōscantitḗtis
iīcantitent

Imperfect

egocantitā́rem
tūcantitā́rēs
iscantitā́ret
nōscantitārḗmus
vōscantitārḗtis
iīcantitā́rent








Perfect

egocantitā́verim
tūcantitā́veris
iscantitā́verit
nōscantitāvérimus
vōscantitāvéritis
iīcantitā́verint

Pluperfect

egocantitāvíssem
tūcantitāvíssēs
iscantitāvísset
nōscantitāvissḗmus
vōscantitāvissḗtis
iīcantitāvíssent

I Imperative

tūcantitā
vōscantitā́te

II Imperative

tūcantitā́tō
iscantitā́tō
vōscantitātṓte
iīcantitántō

Passive

Indicative

Present

egocantitor
tūcantitā́ris
iscantitā́tur
nōscantitā́mur
vōscantitā́minī
iīcantitántur

Imperfect

egocantitā́bar
tūcantitābā́ris
iscantitābā́tur
nōscantitābā́mur
vōscantitābā́minī
iīcantitābántur

I Future

egocantitā́bor
tūcantitā́beris
iscantitā́bitur
nōscantitā́bimur
vōscantitābíminī
iīcantitābúntur

Perfect

egocantitā́tus sum
tūcantitā́tus es
iscantitā́tus est
nōscantitā́tī sumus
vōscantitā́tī estis
iīcantitā́tī sunt

Pluperfect

egocantitā́tus eram
tūcantitā́tus erās
iscantitā́tus erat
nōscantitā́tī erāmus
vōscantitā́tī erātis
iīcantitā́tī erant

II Future

egocantitā́tus erō
tūcantitā́tus eris
iscantitā́tus erit
nōscantitā́tī erimus
vōscantitā́tī eritis
iīcantitā́tī erunt

Subjunctive

Present

egocantiter
tūcantitḗris
iscantitḗtur
nōscantitḗmur
vōscantitḗminī
iīcantitḗntur

Imperfect

egocantitā́rer
tūcantitārḗris
iscantitārḗtur
nōscantitārḗmur
vōscantitārḗminī
iīcantitārḗntur








Perfect

egocantitā́tus sim
tūcantitā́tus sīs
iscantitā́tus sit
nōscantitā́tī sīmus
vōscantitā́tī sītis
iīcantitā́tī sint

Pluperfect

egocantitā́tus essem
tūcantitā́tus essēs
iscantitā́tus esset
nōscantitā́tī essēmus
vōscantitā́tī essētis
iīcantitā́tī essent

Verbs conjugated like 'cantito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'cantito'

antisto, canto, castigo, concito, contigo, factito, latito, ventito, agito, animo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *keh₂n-
3. Proto-Indo-European *kh₂néti
4. Proto-Italic *kanō
5. Latin canō
6. Proto-Indo-European *-tós
7. Proto-Italic *-tos
8. Latin -tus
9. Proto-Indo-European *-h₂
10. Proto-Indo-European *-éh₂
11. Proto-Indo-European *-yéti
12. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
13. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
14. Proto-Italic *-ājō
15. Proto-Italic *-āō
16. Latin -ō
17. Latin -tō
18. Latin cantō
19. ▲
20. Latin -tō
21. Latin -itō
22. Latin cantitō
23. From cantō (“to sing”) + -itō (frequentative suffix).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses