antecapio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of antecapio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): antecápiō

Active Nominal Forms

Infinitive: antecápere
Present participle: antecapiēns; antecapiéntis
Future participle: antecaptúrus
Gerund: antecapiéndum
Gerundive: antecapiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: antecápere
Perfect participle: antecaptum



Active

Indicative

Present

egoantecápiō
tūantecapīs
isantecapit
nōsantecápimus
vōsantecápitis
iīantecápiunt

Imperfect

egoantecapiḗbam
tūantecapiḗbās
isantecapiḗbat
nōsantecapiēbā́mus
vōsantecapiēbā́tis
iīantecapiḗbant

I Future

egoantecapiam
tūantecapiēs
isantecapiet
nōsantecapiḗmus
vōsantecapiḗtis
iīantecapient

Perfect

egoantecēpī
tūantecēpístī
isantecēpit
nōsantecēpimus
vōsantecēpístis
iīantecēpḗrunt

Pluperfect

egoantecḗperam
tūantecḗperās
isantecḗperat
nōsantecēperā́mus
vōsantecēperā́tis
iīantecḗperant

II Future

egoantecḗperō
tūantecḗperis
isantecḗperit
nōsantecēpérimus
vōsantecēpéritis
iīantecḗperint

Subjunctive

Present

egoantecapiam
tūantecapiās
isantecapiat
nōsantecapiā́mus
vōsantecapiā́tis
iīantecapiant

Imperfect

egoantecáperem
tūantecáperēs
isantecáperet
nōsantecaperḗmus
vōsantecaperḗtis
iīantecáperent








Perfect

egoantecḗperim
tūantecḗperis
isantecḗperit
nōsantecēpérimus
vōsantecēpéritis
iīantecḗperint

Pluperfect

egoantecēpíssem
tūantecēpíssēs
isantecēpísset
nōsantecēpissḗmus
vōsantecēpissḗtis
iīantecēpíssent

I Imperative

tūantecape
vōsantecápite

II Imperative

tūantecápitō
isantecápitō
vōsantecapitṓte
iīantecapiúntō

Passive

Indicative

Present

egoantecápior
tūantecáperis
isantecápitur
nōsantecápimur
vōsantecapī́minī
iīantecapiúntur

Imperfect

egoantecapiḗbar
tūantecapiēbā́ris
isantecapiēbā́tur
nōsantecapiēbā́mur
vōsantecapiēbā́minī
iīantecapiēbántur

I Future

egoantecapiar
tūantecapiḗris
isantecapiḗtur
nōsantecapiḗmur
vōsantecapiḗminī
iīantecapiéntur

Perfect

egoantecaptus sum
tūantecaptus es
isantecaptus est
nōsantecaptī sumus
vōsantecaptī estis
iīantecaptī sunt

Pluperfect

egoantecaptus eram
tūantecaptus erās
isantecaptus erat
nōsantecaptī erāmus
vōsantecaptī erātis
iīantecaptī erant

II Future

egoantecaptus erō
tūantecaptus eris
isantecaptus erit
nōsantecaptī erimus
vōsantecaptī eritis
iīantecaptī erunt

Subjunctive

Present

egoantecápiar
tūantecapiā́ris
isantecapiā́tur
nōsantecapiā́mur
vōsantecapiā́minī
iīantecapiā́ntur

Imperfect

egoantecáperer
tūantecaperḗris
isantecaperḗtur
nōsantecaperḗmur
vōsantecaperḗminī
iīantecaperḗntur








Perfect

egoantecaptus sim
tūantecaptus sīs
isantecaptus sit
nōsantecaptī sīmus
vōsantecaptī sītis
iīantecaptī sint

Pluperfect

egoantecaptus essem
tūantecaptus essēs
isantecaptus esset
nōsantecaptī essēmus
vōsantecaptī essētis
iīantecaptī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂ent-
3. Proto-Indo-European *-s
4. Proto-Indo-European *h₂énts
5. Proto-Indo-European *-i
6. Proto-Indo-European *h₂énti
7. Proto-Italic *anti
8. Latin ante
9. Latin ante-
10. substratebor.?
11. Proto-Indo-European *kap-
12. Proto-Indo-European *-yéti
13. Proto-Indo-European *kapyéti
14. Proto-Italic *kapjō
15. Old Latin kapiō
16. Latin capiō
17. Latin antecapiō
18. From ante- (“beforehand”, “in advance”) + capiō (“to capture”, “to take”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses