antecello – Latin verb conjugation

Latin verb forms of antecello

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): antecellō

Active Nominal Forms

Infinitive: antecéllere
Present participle: antecellēns; antecelléntis
Future participle: antecelsúrus
Gerund: antecelléndum
Gerundive: antecelléndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: antecéllere
Perfect participle: antecelsum



Active

Indicative

Present

egoantecellō
tūantecellis
isantecellit
nōsantecéllimus
vōsantecéllitis
iīantecellunt

Imperfect

egoantecellḗbam
tūantecellḗbās
isantecellḗbat
nōsantecellēbā́mus
vōsantecellēbā́tis
iīantecellḗbant

I Future

egoantecellam
tūantecellēs
isantecellet
nōsantecellḗmus
vōsantecellḗtis
iīantecellent

Perfect

egoantecellī
tūantecellístī
isantecellit
nōsantecellimus
vōsantecellístis
iīantecellḗrunt

Pluperfect

egoantecélleram
tūantecéllerās
isantecéllerat
nōsantecellerā́mus
vōsantecellerā́tis
iīantecéllerant

II Future

egoantecéllerō
tūantecélleris
isantecéllerit
nōsantecellérimus
vōsantecelléritis
iīantecéllerint

Subjunctive

Present

egoantecellam
tūantecellās
isantecellat
nōsantecellā́mus
vōsantecellā́tis
iīantecellant

Imperfect

egoantecellerem
tūantecellerēs
isantecelleret
nōsantecellerḗmus
vōsantecellerḗtis
iīantecellerent








Perfect

egoantecéllerim
tūantecélleris
isantecéllerit
nōsantecellérimus
vōsantecelléritis
iīantecéllerint

Pluperfect

egoantecellíssem
tūantecellíssēs
isantecellísset
nōsantecellissḗmus
vōsantecellissḗtis
iīantecellíssent

I Imperative

tūantecelle
vōsantecéllite

II Imperative

tūantecéllitō
isantecéllitō
vōsantecellitṓte
iīantecellúntō

Passive

Indicative

Present

egoantecellor
tūantecélleris
isantecéllitur
nōsantecéllimur
vōsantecellíminī
iīantecellúntur

Imperfect

egoantecellḗbar
tūantecellēbā́ris
isantecellēbā́tur
nōsantecellēbā́mur
vōsantecellēbā́minī
iīantecellēbántur

I Future

egoantecellar
tūantecellḗris
isantecellḗtur
nōsantecellḗmur
vōsantecellḗminī
iīantecelléntur

Perfect

egoantecelsus sum
tūantecelsus es
isantecelsus est
nōsantecelsī sumus
vōsantecelsī estis
iīantecelsī sunt

Pluperfect

egoantecelsus eram
tūantecelsus erās
isantecelsus erat
nōsantecelsī erāmus
vōsantecelsī erātis
iīantecelsī erant

II Future

egoantecelsus erō
tūantecelsus eris
isantecelsus erit
nōsantecelsī erimus
vōsantecelsī eritis
iīantecelsī erunt

Subjunctive

Present

egoantecellar
tūantecellā́ris
isantecellā́tur
nōsantecellā́mur
vōsantecellā́minī
iīantecellā́ntur

Imperfect

egoantecellerer
tūantecellerḗris
isantecellerḗtur
nōsantecellerḗmur
vōsantecellerḗminī
iīantecellerḗntur








Perfect

egoantecelsus sim
tūantecelsus sīs
isantecelsus sit
nōsantecelsī sīmus
vōsantecelsī sītis
iīantecelsī sint

Pluperfect

egoantecelsus essem
tūantecelsus essēs
isantecelsus esset
nōsantecelsī essēmus
vōsantecelsī essētis
iīantecelsī essent

Translations

Etymology

From ante- + *cellō (“to rise”), a lost verb whose participle is celsus, from Proto-Indo-European *kelH- (“to rise”) (whence collis, columen etc.).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses