Nominal Forms
Infinitive: halla
First participle: hafa hallað
Second participle: hallað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | halla |
| þú | hallar |
| hann | hallar |
| við | höllum |
| þið | hallið |
| þeir | halla |
Perfect
| ég | hef hallað |
| þú | hefur hallað |
| hann | hefur hallað |
| við | höfum hallað |
| þið | hafið hallað |
| þeir | hafa hallað |
Past
| ég | hallaði |
| þú | hallaðir |
| hann | hallaði |
| við | hölluðum |
| þið | hölluðuð |
| þeir | hölluðu |
Pluperfect
| ég | hafði hallað |
| þú | hafðir hallað |
| hann | hafði hallað |
| við | höfðum hallað |
| þið | höfðuð hallað |
| þeir | höfðu hallað |
Future
| ég | mun halla |
| þú | munt halla |
| hann | mun halla |
| við | munum halla |
| þið | munuð halla |
| þeir | munu halla |
Future Perfect
| ég | mun hafa hallað |
| þú | munt hafa hallað |
| hann | mun hafa hallað |
| við | munum hafa hallað |
| þið | munuð hafa hallað |
| þeir | munu hafa hallað |
Subjunctive
Present
| ég | halli |
| þú | hallir |
| hann | halli |
| við | höllum |
| þið | hallið |
| þeir | halli |
Perfect
| ég | hafi hallað |
| þú | hafir hallað |
| hann | hafi hallað |
| við | höfum hallað |
| þið | hafið hallað |
| þeir | hafi hallað |
Past
| ég | hallaði |
| þú | hallaðir |
| hann | hallaði |
| við | hölluðum |
| þið | hölluðuð |
| þeir | hölluðu |
Pluperfect
| ég | hefði hallað |
| þú | hefðir hallað |
| hann | hefði hallað |
| við | hefðum hallað |
| þið | hefðuð hallað |
| þeir | hefðu hallað |
Conditional
Present
| ég | mundi halla |
| þú | mundir halla |
| hann | mundi halla |
| við | mundum halla |
| þið | munduð halla |
| þeir | mundu halla |
Past conditional
| ég | mundi hafa hallað |
| þú | mundir hafa hallað |
| hann | mundi hafa hallað |
| við | mundum hafa hallað |
| þið | munduð hafa hallað |
| þeir | mundu hafa hallað |
Imperative
| þú | halla |
| við | höllum |
| þið | hallið |
Sample Sentences
-
halla dyrunum (to close the door to (to leave slightly open))
-
Hann leggur frá sér bókina og hallar sér aðeins. (He puts the book down and naps a bit.)
Etymology
From Old Norse hallr (“slant, slope”).
Verbs referencing "halla"
English
hield.
Verbs conjugated like 'halla'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'halla'
falla,
galla,
halda,
hella,
hilla,
hylla,
kalla,
afla,
ala,
aula,
Translations