Nominal Forms
Infinitive: fölna
First participle: hafa fölnað
Second participle: fölnað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | fölna |
| þú | fölnar |
| hann | fölnar |
| við | fölnum |
| þið | fölnið |
| þeir | fölna |
Perfect
| ég | hef fölnað |
| þú | hefur fölnað |
| hann | hefur fölnað |
| við | höfum fölnað |
| þið | hafið fölnað |
| þeir | hafa fölnað |
Past
| ég | fölnaði |
| þú | fölnaðir |
| hann | fölnaði |
| við | fölnaðum |
| þið | fölnaðuð |
| þeir | fölnaðu |
Pluperfect
| ég | hafði fölnað |
| þú | hafðir fölnað |
| hann | hafði fölnað |
| við | höfðum fölnað |
| þið | höfðuð fölnað |
| þeir | höfðu fölnað |
Future
| ég | mun fölna |
| þú | munt fölna |
| hann | mun fölna |
| við | munum fölna |
| þið | munuð fölna |
| þeir | munu fölna |
Future Perfect
| ég | mun hafa fölnað |
| þú | munt hafa fölnað |
| hann | mun hafa fölnað |
| við | munum hafa fölnað |
| þið | munuð hafa fölnað |
| þeir | munu hafa fölnað |
Subjunctive
Present
| ég | fölni |
| þú | fölnir |
| hann | fölni |
| við | fölnum |
| þið | fölnið |
| þeir | fölni |
Perfect
| ég | hafi fölnað |
| þú | hafir fölnað |
| hann | hafi fölnað |
| við | höfum fölnað |
| þið | hafið fölnað |
| þeir | hafi fölnað |
Past
| ég | fölnaði |
| þú | fölnaðir |
| hann | fölnaði |
| við | fölnaðum |
| þið | fölnaðuð |
| þeir | fölnaðu |
Pluperfect
| ég | hefði fölnað |
| þú | hefðir fölnað |
| hann | hefði fölnað |
| við | hefðum fölnað |
| þið | hefðuð fölnað |
| þeir | hefðu fölnað |
Conditional
Present
| ég | mundi fölna |
| þú | mundir fölna |
| hann | mundi fölna |
| við | mundum fölna |
| þið | munduð fölna |
| þeir | mundu fölna |
Past conditional
| ég | mundi hafa fölnað |
| þú | mundir hafa fölnað |
| hann | mundi hafa fölnað |
| við | mundum hafa fölnað |
| þið | munduð hafa fölnað |
| þeir | mundu hafa fölnað |
Imperative
| þú | fölna |
| við | fölnum |
| þið | fölnið |
Sample Sentences
-
Isaiah 40 (Icelandic, English) (A voice says, "Cry out." And I said, "What shall I cry?" "All men are like grass, and all their glory is like the flowers of the field. The grass withers and the flowers fall, because the breath of the LORD blows on them. Surely the people are grass. The grass withers and the flowers fall, but the word of our God stands forever.")
Etymology
From Old Norse fǫlna, equivalent to fölur (“pale”) + -na (“inchoative verb suffix”). Cognate with Swedish falna (“to fade, to wilt”). See: Swedish '
falna'.
Verbs referencing "fölna"
Norwegian, nynorsk
folna, Norwegian, nynorsk
folne.
Verbs conjugated like 'fölna'
afborga,
afhjúpa,
afneita,
afplána,
afreka,
afvopna,
athuga,
atvikast,
aula,
aumka,
auðga,
auðnast,
baula,
beisla,
bendla,
bergmála,
betla,
bifa,
bila,
blessa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'fölna'
bölva,
fæla,
fagna,
falla,
falsa,
fela,
fella,
fenna,
finna,
fitna,