fronder – French verb conjugation

French verb forms of fronder

Nominal Forms

Infinitif: fronder
Participe présent: frondant /fʁɔ̃.dɑ̃/
Participe passé frondé /fʁɔ̃.de/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jefronde /fʁɔ̃d/
tufrondes /fʁɔ̃d/
il;elle;onfronde /fʁɔ̃d/
nousfrondons /fʁɔ̃.dɔ̃/
vousfrondez /fʁɔ̃.de/
ils;ellesfrondent /fʁɔ̃d/

Passé composé

j'ai frondé
tuas frondé
il;elle;ona frondé
nousavons frondé
vousavez frondé
ils;ellesont frondé

Imparfait

jefrondais /fʁɔ̃.dɛ/
tufrondais /fʁɔ̃.dɛ/
il;elle;onfrondait /fʁɔ̃.dɛ/
nousfrondions /fʁɔ̃.djɔ̃/
vousfrondiez /fʁɔ̃.dje/
ils;ellesfrondaient /fʁɔ̃.dɛ/

Plus-que-parfait

j'avais frondé
tuavais frondé
il;elle;onavait frondé
nousavions frondé
vousaviez frondé
ils;ellesavaient frondé

Futur simple

jefronderai /fʁɔ̃.dʁe/
tufronderas /fʁɔ̃.dʁa/
il;elle;onfrondera /fʁɔ̃.dʁa/
nousfronderons /fʁɔ̃.dʁɔ̃/
vousfronderez /fʁɔ̃.dʁe/
ils;ellesfronderont /fʁɔ̃.dʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai frondé
tuauras frondé
il;elle;onaura frondé
nousaurons frondé
vousaurez frondé
ils;ellesauront frondé

Passé simple

jefrondai /fʁɔ̃.de/
tufrondas /fʁɔ̃.da/
il;elle;onfronda /fʁɔ̃.da/
nousfrondâmes /fʁɔ̃.dam/
vousfrondâtes /fʁɔ̃.dat/
ils;ellesfrondèrent /fʁɔ̃.dɛʁ/

Passé antérieur

j'eus frondé
tueus frondé
il;elle;oneut frondé
nouseûmes frondé
vouseûtes frondé
ils;elleseurent frondé

Subjonctif

Présent

jefronde /fʁɔ̃d/
tufrondes /fʁɔ̃d/
il;elle;onfronde /fʁɔ̃d/
nousfrondions /fʁɔ̃.djɔ̃/
vousfrondiez /fʁɔ̃.dje/
ils;ellesfrondent /fʁɔ̃d/

Passé composé

j'aie frondé
tuaies frondé
il;elle;onait frondé
nousayons frondé
vousayez frondé
ils;ellesaient frondé

Imparfait

jefrondasse /fʁɔ̃.das/
tufrondasses /fʁɔ̃.das/
il;elle;onfrondât /fʁɔ̃.da/
nousfrondassions /fʁɔ̃.da.sjɔ̃/
vousfrondassiez /fʁɔ̃.da.sje/
ils;ellesfrondassent /fʁɔ̃.das/

Plus-que-parfait

j'eusse frondé
tueusses frondé
il;elle;oneût frondé
nouseussions frondé
vouseussiez frondé
ils;elleseussent frondé

Conditionnel

Présent

jefronderais /fʁɔ̃.dʁɛ/
tufronderais /fʁɔ̃.dʁɛ/
il;elle;onfronderait /fʁɔ̃.dʁɛ/
nousfronderions /fʁɔ̃.də.ʁjɔ̃/
vousfronderiez /fʁɔ̃.də.ʁje/
ils;ellesfronderaient /fʁɔ̃.dʁɛ/

Passé

j'aurais frondé
tuaurais frondé
il;elle;onaurait frondé
nousaurions frondé
vousauriez frondé
ils;ellesauraient frondé

Imperatif

tufronde /fʁɔ̃d/
nousfrondons /fʁɔ̃.dɔ̃/
vousfrondez /fʁɔ̃.de/

Verbs conjugated like 'fronder'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'fronder'

fonder, froncer, gronder, ronder, abonder, bonder, brinder, broder, brondir, bronzer,

Translations

Synonyms & Antonyms

Synonyms

railler
moquer
brocarder
moquer
chansonner
chahuter
chahuter
crier, manifester, perturber, protester, bousculer

Etymology

From fronde.

Additional Information

fronder. v. a. jeter, lancer avec une fronde. Fronder des pierres.

Il s'emploie aussi absolument. De petits garçons qui s'amusent à fronder.

Il se dit, par extension, en parlant De tout ce qu'on jette avec violence. Il lui fronda une assiette à la tête.

Fronder
Fronder, signifie figurément, Blâmer, condamner, critiquer. Fronder le gouvernement, le ministère. Fronder la conduite d'une personne. Fronder avec amertume. Fronder les travers, les ridicules. Il n'eut pas sitôt ouvert la bouche, que tout le monde le fronda.

Il se dit quelquefois absolument, et signifie, Parler contre le gouvernement, ou, en général, Montrer une humeur morose, chagrine, désapprouver, blâmer tout. C'est un homme qui passe sa vie à fronder.

Frondé, ée.
Frondé, ée. participe.

Sample Sentences