moeien – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of moeien

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: moeien
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: moeiend
Past participle - Verleden deelwoord: gemoeid

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikmoei
jijmoeit
hijmoeit
wijmoeien
julliemoeien
zijmoeien

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb gemoeid
jijhebt gemoeid
hijheeft gemoeid
wijhebben gemoeid
julliehebben gemoeid
zijhebben gemoeid

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikmoeide
jijmoeide
hijmoeide
wijmoeiden
julliemoeiden
zijmoeiden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad gemoeid
jijhad gemoeid
hijhad gemoeid
wijhadden gemoeid
julliehadden gemoeid
zijhadden gemoeid

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal moeien
jijzult moeien
hijzal moeien
wijzullen moeien
julliezullen moeien
zijzullen moeien

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gemoeid hebben
jijzult gemoeid hebben
hijzal gemoeid hebben
wijzullen gemoeid hebben
julliezullen gemoeid hebben
zijzullen gemoeid hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou moeien
jijzou moeien
hijzou moeien
wijzouden moeien
julliezouden moeien
zijzouden moeien

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gemoeid hebben
jijzou gemoeid hebben
hijzou gemoeid hebben
wijzouden gemoeid hebben
julliezouden gemoeid hebben
zijzouden gemoeid hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijmoei

Translations

  • meddle, to interfere in affairs
  • Synonyms & Antonyms

    Sample Sentences

    Etymology

    Inherited from Middle Dutch moeyen, inherited from Old Dutch *muoien, inherited from Proto-West Germanic *mōjan, inherited from Proto-Germanic *mōjaną. See: Proto-Germanic '*mōjaną', Proto-Germanic '*mōjaną'.

    Additional Information