Formes no personals
Infinitiu:
afermar
Gerundi:
afermant
Participi:
afermat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | afermo |
| tu | afermes |
| ell | aferma |
| nos. | afermem |
| vos. | afermeu |
| ells | afermen |
Perfet
| jo | he afermat |
| tu | has afermat |
| ell | ha afermat |
| nos. | hem afermat |
| vos. | heu afermat |
| ells | han afermat |
Imperfet
| jo | afermava |
| tu | afermaves |
| ell | afermava |
| nos. | afermàvem |
| vos. | afermàveu |
| ells | afermaven |
Plusquamperfet
| jo | havia afermat |
| tu | havies afermat |
| ell | havia afermat |
| nos. | havíem afermat |
| vos. | havíeu afermat |
| ells | havien afermat |
Futur simple
| jo | afermaré |
| tu | afermaràs |
| ell | afermarà |
| nos. | afermarem |
| vos. | afermareu |
| ells | afermaran |
Futur perfet
| jo | hauré afermat |
| tu | hauràs afermat |
| ell | haurà afermat |
| nos. | haurem afermat |
| vos. | haureu afermat |
| ells | hauran afermat |
Passat simple
| jo | afermí |
| tu | afermares |
| ell | afermà |
| nos. | afermàrem |
| vos. | afermàreu |
| ells | afermaren |
Passat anterior
| jo | haguí afermat |
| tu | hagueres afermat |
| ell | hagué afermat |
| nos. | haguérem afermat |
| vos. | haguéreu afermat |
| ells | haguéren afermat |
Passat perifràstic
| jo | vaig afermar |
| tu | vas afermar |
| ell | va afermar |
| nos. | vam afermar |
| vos. | vau afermar |
| ells | van afermar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver afermat |
| tu | vas haver afermat |
| ell | va haver afermat |
| nos. | vam haver afermat |
| vos. | vau haver afermat |
| ells | van haver afermat |
Condicional
| jo | afermaria |
| tu | afermaries |
| ell | afermaria |
| nos. | afermaríem |
| vos. | afermaríeu |
| ells | afermarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera afermat |
| tu | hauries; hagueres afermat |
| ell | hauria; haguera afermat |
| nos. | hauríem; haguérem afermat |
| vos. | hauríeu; haguéreu afermat |
| ells | haurien; hagueren afermat |
Subjuntiu
Present
| jo | afermi |
| tu | afermis |
| ell | afermi |
| nos. | afermem |
| vos. | afermeu |
| ells | afermin |
Perfet
| jo | hagi afermat |
| tu | hagis afermat |
| ell | hagi afermat |
| nos. | hàgim afermat |
| vos. | hàgiu afermat |
| ells | hagin afermat |
Imperfet
| jo | afermés |
| tu | afermessis |
| ell | afermés |
| nos. | aferméssim |
| vos. | aferméssiu |
| ells | afermessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués afermat |
| tu | haguessis afermat |
| ell | hagués afermat |
| nos. | haguéssim afermat |
| vos. | haguéssiu afermat |
| ells | haguessin afermat |
Imperative
| tu | aferma |
| ell | afermi |
| nos. | afermem |
| vos. | afermeu |
| ells | afermin |
Verbs conjugated like 'afermar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afermar'
aferrar,
afirmar,
acerar,
afamar,
afartar,
afectar,
afeixar,
aflamar,
aforar,
alarmar,
Translations
Etymology
Additional Information
afermar [s. XII; de
ferm]
v 1 tr 1 Fer ferm.
2 fig Afermar algú en el seu càrrec.
2 tr MAR En les embarcacions que arboren un aparell de creu, maniobra de cobrar les
braces de sobrevent per tal que en cenyir les vergues no treballin sobre la creu.
3 pron 1 Fer-se ferm.
2 fig Ratificar-se, mantenir-se ferm. Afermar-se en allò que hom ha dit.