Formes no personals
Infinitiu:
aflamar
Gerundi:
aflamant
Participi:
aflamat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | aflamo |
| tu | aflames |
| ell | aflama |
| nos. | aflamem |
| vos. | aflameu |
| ells | aflamen |
Perfet
| jo | he aflamat |
| tu | has aflamat |
| ell | ha aflamat |
| nos. | hem aflamat |
| vos. | heu aflamat |
| ells | han aflamat |
Imperfet
| jo | aflamava |
| tu | aflamaves |
| ell | aflamava |
| nos. | aflamàvem |
| vos. | aflamàveu |
| ells | aflamaven |
Plusquamperfet
| jo | havia aflamat |
| tu | havies aflamat |
| ell | havia aflamat |
| nos. | havíem aflamat |
| vos. | havíeu aflamat |
| ells | havien aflamat |
Futur simple
| jo | aflamaré |
| tu | aflamaràs |
| ell | aflamarà |
| nos. | aflamarem |
| vos. | aflamareu |
| ells | aflamaran |
Futur perfet
| jo | hauré aflamat |
| tu | hauràs aflamat |
| ell | haurà aflamat |
| nos. | haurem aflamat |
| vos. | haureu aflamat |
| ells | hauran aflamat |
Passat simple
| jo | aflamí |
| tu | aflamares |
| ell | aflamà |
| nos. | aflamàrem |
| vos. | aflamàreu |
| ells | aflamaren |
Passat anterior
| jo | haguí aflamat |
| tu | hagueres aflamat |
| ell | hagué aflamat |
| nos. | haguérem aflamat |
| vos. | haguéreu aflamat |
| ells | haguéren aflamat |
Passat perifràstic
| jo | vaig aflamar |
| tu | vas aflamar |
| ell | va aflamar |
| nos. | vam aflamar |
| vos. | vau aflamar |
| ells | van aflamar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver aflamat |
| tu | vas haver aflamat |
| ell | va haver aflamat |
| nos. | vam haver aflamat |
| vos. | vau haver aflamat |
| ells | van haver aflamat |
Condicional
| jo | aflamaria |
| tu | aflamaries |
| ell | aflamaria |
| nos. | aflamaríem |
| vos. | aflamaríeu |
| ells | aflamarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera aflamat |
| tu | hauries; hagueres aflamat |
| ell | hauria; haguera aflamat |
| nos. | hauríem; haguérem aflamat |
| vos. | hauríeu; haguéreu aflamat |
| ells | haurien; hagueren aflamat |
Subjuntiu
Present
| jo | aflami |
| tu | aflamis |
| ell | aflami |
| nos. | aflamem |
| vos. | aflameu |
| ells | aflamin |
Perfet
| jo | hagi aflamat |
| tu | hagis aflamat |
| ell | hagi aflamat |
| nos. | hàgim aflamat |
| vos. | hàgiu aflamat |
| ells | hagin aflamat |
Imperfet
| jo | aflamés |
| tu | aflamessis |
| ell | aflamés |
| nos. | aflaméssim |
| vos. | aflaméssiu |
| ells | aflamessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués aflamat |
| tu | haguessis aflamat |
| ell | hagués aflamat |
| nos. | haguéssim aflamat |
| vos. | haguéssiu aflamat |
| ells | haguessin aflamat |
Imperative
| tu | aflama |
| ell | aflami |
| nos. | aflamem |
| vos. | aflameu |
| ells | aflamin |
Verbs conjugated like 'aflamar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'aflamar'
ablamar,
aclamar,
afamar,
aflacar,
flamar,
afalagar,
afanar,
afermar,
afirmar,
aflorar,
Translations
Etymology
Additional Information
aflamar [←
flama]
v tr 1 Ablamar.
2 fig Inflamar.
3 Assecar o marcir (el sol, les ventades, o el fred intens) les plantes.