mēaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of mēaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.mēō
2nd sing.mēizi
3rd sing.mēidi
1st dualmēōz
2nd dualmēadiz
1st plur.mēamaz
2nd plur.mēid
3rd plur.mēandi

Indicative Past

1st sing.memō
2nd sing.memōt
3rd sing.memō
1st dualmemōū
2nd dualmemōudiz
1st plur.memōum
2nd plur.memōud
3rd plur.memōun

Subjunctive Present

1st sing.mēaų
2nd sing.mēaiz
3rd sing.mēai
1st dualmēaiw
2nd dualmēaidiz
1st plur.mēaim
2nd plur.mēaid
3rd plur.mēain

Subjunctive Past

1st sing.memōį̄
2nd sing.memōīz
3rd sing.memōī
1st dualmemōīw
2nd dualmemōīdiz
1st plur.memōīm
2nd plur.memōīd
3rd plur.memōīn

Imperative

2nd sing.mē
3rd sing.mēadau
2nd dualmēadiz
2nd plur.mēid
3rd plur.mēandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.mēai
2nd sing.mēazai
3rd sing.mēadai
1st plur.mēandai
2nd plur.mēandai
3rd plur.mēandai

Subjunctive

2nd sing.mēaizau
3rd sing.mēaidau
1st plur.mēaindau
2nd plur.mēaindau
3rd plur.mēaindau

Participles

Presentmēandz
Pastmēanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *h₂meh₁- (“to mow”).

Verbs referencing "mēaną"

English mow, Dutch maaien, Cimbrian méenan.

Cognates

-