cognomino – Latin verb conjugation

Latin verb forms of cognomino

The word "cognomino" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): cognominō

Active Nominal Forms

Infinitive: cognominā́re
Present participle: cognomināns; cognominántis
Future participle: cognominātúrus
Gerund: cognominándum
Gerundive: cognominándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: cognominā́re
Perfect participle: cognominā́tum



Active

Indicative

Present

egocognominō
tūcognominās
iscognominat
nōscognominā́mus
vōscognominā́tis
iīcognominant

Imperfect

egocognominā́bam
tūcognominā́bās
iscognominā́bat
nōscognominābā́mus
vōscognominābā́tis
iīcognominā́bant

I Future

egocognominā́bō
tūcognominā́bis
iscognominā́bit
nōscognominā́bimus
vōscognominā́bitis
iīcognominā́bunt

Perfect

egocognominā́vī
tūcognomināvístī
iscognominā́vit
nōscognominā́vimus
vōscognomināvístis
iīcognomināvḗrunt

Pluperfect

egocognominā́veram
tūcognominā́verās
iscognominā́verat
nōscognomināverā́mus
vōscognomināverā́tis
iīcognominā́verant

II Future

egocognominā́verō
tūcognominā́veris
iscognominā́verit
nōscognomināvérimus
vōscognomināvéritis
iīcognominā́verint

Subjunctive

Present

egocognominem
tūcognominēs
iscognominet
nōscognominḗmus
vōscognominḗtis
iīcognominent

Imperfect

egocognominā́rem
tūcognominā́rēs
iscognominā́ret
nōscognominārḗmus
vōscognominārḗtis
iīcognominā́rent








Perfect

egocognominā́verim
tūcognominā́veris
iscognominā́verit
nōscognomināvérimus
vōscognomināvéritis
iīcognominā́verint

Pluperfect

egocognomināvíssem
tūcognomināvíssēs
iscognomināvísset
nōscognomināvissḗmus
vōscognomināvissḗtis
iīcognomināvíssent

I Imperative

tūcognominā
vōscognominā́te

II Imperative

tūcognominā́tō
iscognominā́tō
vōscognominātṓte
iīcognominántō

Passive

Indicative

Present

egocognominor
tūcognominā́ris
iscognominā́tur
nōscognominā́mur
vōscognominā́minī
iīcognominántur

Imperfect

egocognominā́bar
tūcognominābā́ris
iscognominābā́tur
nōscognominābā́mur
vōscognominābā́minī
iīcognominābántur

I Future

egocognominā́bor
tūcognominā́beris
iscognominā́bitur
nōscognominā́bimur
vōscognominābíminī
iīcognominābúntur

Perfect

egocognominā́tus sum
tūcognominā́tus es
iscognominā́tus est
nōscognominā́tī sumus
vōscognominā́tī estis
iīcognominā́tī sunt

Pluperfect

egocognominā́tus eram
tūcognominā́tus erās
iscognominā́tus erat
nōscognominā́tī erāmus
vōscognominā́tī erātis
iīcognominā́tī erant

II Future

egocognominā́tus erō
tūcognominā́tus eris
iscognominā́tus erit
nōscognominā́tī erimus
vōscognominā́tī eritis
iīcognominā́tī erunt

Subjunctive

Present

egocognominer
tūcognominḗris
iscognominḗtur
nōscognominḗmur
vōscognominḗminī
iīcognominḗntur

Imperfect

egocognominā́rer
tūcognominārḗris
iscognominārḗtur
nōscognominārḗmur
vōscognominārḗminī
iīcognominārḗntur








Perfect

egocognominā́tus sim
tūcognominā́tus sīs
iscognominā́tus sit
nōscognominā́tī sīmus
vōscognominā́tī sītis
iīcognominā́tī sint

Pluperfect

egocognominā́tus essem
tūcognominā́tus essēs
iscognominā́tus esset
nōscognominā́tī essēmus
vōscognominā́tī essētis
iīcognominā́tī essent

Verbs conjugated like 'cognomino'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'cognomino'

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Latin cognōmen
3. Proto-Indo-European *-h₂
4. Proto-Indo-European *-éh₂
5. Proto-Indo-European *-yéti
6. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
7. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
8. Proto-Italic *-ājō
9. Proto-Italic *-āō
10. Latin -ō
11. Latin cognōminō
12. From cognōmen + -ō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (II Reges 17:34) usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum non timent Dominum neque custodiunt caerimonias eius et iudicia et legem et mandatum quod praeceperat Dominus filiis Iacob quem cognominavit Israhel Unto this day they do after the former manners: they fear not the LORD, neither do they after their statutes, or after their ordinances, or after the law and commandment which the LORD commanded the children of Jacob, whom he named Israel;
  • (Lucas 22:3) intravit autem Satanas in Iudam qui cognominatur Scarioth unum de duodecim Then entered Satan into Judas surnamed Iscariot, being of the number of the twelve.
  • (Lucas 6:14) Simonem quem cognominavit Petrum et Andream fratrem eius Iacobum et Iohannem Philippum et Bartholomeum Simon, (whom he also named Peter,) and Andrew his brother, James and John, Philip and Bartholomew,
  • (Joannes 5:2) est autem Hierosolymis super Probatica piscina quae cognominatur hebraice Bethsaida quinque porticus habens Now there is at Jerusalem by the sheep market a pool, which is called in the Hebrew tongue Bethesda, having five porches.
  • (Actus Apostolorum 10:5) et nunc mitte viros in Ioppen et accersi Simonem quendam qui cognominatur Petrus And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter:
  • (Actus Apostolorum 10:18) et cum vocassent interrogabant si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium And called, and asked whether Simon, which was surnamed Peter, were lodged there.
  • (Actus Apostolorum 10:32) mitte ergo in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare Send therefore to Joppa, and call hither Simon, whose surname is Peter; he is lodged in the house of one Simon a tanner by the sea side: who, when he cometh, shall speak unto thee.
  • (Actus Apostolorum 11:13) narravit autem nobis quomodo vidisset angelum in domo sua stantem et dicentem sibi mitte in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus And he shewed us how he had seen an angel in his house, which stood and said unto him, Send men to Joppa, and call for Simon, whose surname is Peter;
  • (Actus Apostolorum 11:26) et annum totum conversati sunt in ecclesia et docuerunt turbam multam ita ut cognominarentur primum Antiochiae discipuli Christiani And when he had found him, he brought him unto Antioch. And it came to pass, that a whole year they assembled themselves with the church, and taught much people. And the disciples were called Christians first in Antioch.
  • (Actus Apostolorum 15:22) tunc placuit apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba Iudam qui cognominatur Barsabban et Silam viros primos in fratribus Then pleased it the apostles and elders, with the whole church, to send chosen men of their own company to Antioch with Paul and Barnabas; namely, Judas surnamed Barsabas, and Silas, chief men among the brethren: