suppono – Latin verb conjugation

Latin verb forms of suppono

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): suppōnō

Active Nominal Forms

Infinitive: suppṓnere
Present participle: suppōnēns; suppōnéntis
Future participle: suppositúrus
Gerund: suppōnéndum
Gerundive: suppōnéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: suppṓnere
Perfect participle: suppositum



Active

Indicative

Present

egosuppōnō
tūsuppōnis
issuppōnit
nōssuppṓnimus
vōssuppṓnitis
iīsuppōnunt

Imperfect

egosuppōnḗbam
tūsuppōnḗbās
issuppōnḗbat
nōssuppōnēbā́mus
vōssuppōnēbā́tis
iīsuppōnḗbant

I Future

egosuppōnam
tūsuppōnēs
issuppōnet
nōssuppōnḗmus
vōssuppōnḗtis
iīsuppōnent

Perfect

egosupposuī
tūsupposuístī
issupposúit
nōssupposúimus
vōssupposuístis
iīsupposuḗrunt

Pluperfect

egosupposúeram
tūsupposúerās
issupposúerat
nōssupposuerā́mus
vōssupposuerā́tis
iīsupposúerant

II Future

egosupposúerō
tūsupposúeris
issupposúerit
nōssupposuérimus
vōssupposuéritis
iīsupposúerint

Subjunctive

Present

egosuppōnam
tūsuppōnās
issuppōnat
nōssuppōnā́mus
vōssuppōnā́tis
iīsuppōnant

Imperfect

egosuppōnerem
tūsuppōnerēs
issuppōneret
nōssuppōnerḗmus
vōssuppōnerḗtis
iīsuppōnerent








Perfect

egosupposúerim
tūsupposúeris
issupposúerit
nōssupposuérimus
vōssupposuéritis
iīsupposúerint

Pluperfect

egosupposuíssem
tūsupposuíssēs
issupposuísset
nōssupposuissḗmus
vōssupposuissḗtis
iīsupposuíssent

I Imperative

tūsuppōne
vōssuppṓnite

II Imperative

tūsuppṓnitō
issuppṓnitō
vōssuppōnitṓte
iīsuppōnúntō

Passive

Indicative

Present

egosuppōnor
tūsuppṓneris
issuppṓnitur
nōssuppṓnimur
vōssuppōníminī
iīsuppōnúntur

Imperfect

egosuppōnḗbar
tūsuppōnēbā́ris
issuppōnēbā́tur
nōssuppōnēbā́mur
vōssuppōnēbā́minī
iīsuppōnēbántur

I Future

egosuppōnar
tūsuppōnḗris
issuppōnḗtur
nōssuppōnḗmur
vōssuppōnḗminī
iīsuppōnéntur

Perfect

egosuppositus sum
tūsuppositus es
issuppositus est
nōssuppositī sumus
vōssuppositī estis
iīsuppositī sunt

Pluperfect

egosuppositus eram
tūsuppositus erās
issuppositus erat
nōssuppositī erāmus
vōssuppositī erātis
iīsuppositī erant

II Future

egosuppositus erō
tūsuppositus eris
issuppositus erit
nōssuppositī erimus
vōssuppositī eritis
iīsuppositī erunt

Subjunctive

Present

egosuppōnar
tūsuppōnā́ris
issuppōnā́tur
nōssuppōnā́mur
vōssuppōnā́minī
iīsuppōnā́ntur

Imperfect

egosuppōnerer
tūsuppōnerḗris
issuppōnerḗtur
nōssuppōnerḗmur
vōssuppōnerḗminī
iīsuppōnerḗntur








Perfect

egosuppositus sim
tūsuppositus sīs
issuppositus sit
nōssuppositī sīmus
vōssuppositī sītis
iīsuppositī sint

Pluperfect

egosuppositus essem
tūsuppositus essēs
issuppositus esset
nōssuppositī essēmus
vōssuppositī essētis
iīsuppositī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *upó
3. Proto-Italic *supo
4. Latin sub
5. Latin sub-
6. Proto-Indo-European *h₂ep
7. Proto-Indo-European *-o
8. Proto-Indo-European *h₂epó
9. Proto-Indo-European *h₂pó
10. Proto-Italic *po
11. Proto-Indo-European *teḱ-
12. Proto-Indo-European *-éyti
13. Proto-Indo-European *tḱéytibf.
14. Proto-Indo-European *tḱey-
15. Proto-Indo-European *-né-
16. Proto-Indo-European *-ti
17. Proto-Indo-European *tḱinéti
18. Proto-Italic *sinō
19. Proto-Italic *pozinō
20. Latin pōnō
21. Latin suppōnō
22. From sub- (“under”) + pōnō (“put, place”).

Verbs referencing "suppono"

Spanish suponer, Middle French supposer.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Anatum ōva gallīnīs saepe suppōnimus. (We often place the eggs of ducks under hens.)
  • ...sānē murtēta relinquī dictaque cessantem nervīs ēlīdere morbum sulfura contemnī vīcus gemit, invidus aegrīs, quī caput et stomachum suppōnere fontibus audent Clūsīnīs Gabiōsque petunt et frīgida rūra. (Of course the town murmurs at its myrtle-groves being deserted, and its sulphur baths despised, so famous for driving a lingering disorder from the sinews, and takes offence at invalids who dare to plunge head and stomach under the showers from Clusium's springs, or who repair to Gabii and its cold ocuntry-side.) [21 BCE, Quintus Horatius Flaccus, Epistularum liber primus (First Book of Letters): 15]

Vulgate Verses