prorogo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of prorogo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): prōrogō

Active Nominal Forms

Infinitive: prōrogā́re
Present participle: prōrogāns; prōrogántis
Future participle: prōrogātúrus
Gerund: prōrogándum
Gerundive: prōrogándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: prōrogā́re
Perfect participle: prōrogā́tum



Active

Indicative

Present

egoprōrogō
tūprōrogās
isprōrogat
nōsprōrogā́mus
vōsprōrogā́tis
iīprōrogant

Imperfect

egoprōrogā́bam
tūprōrogā́bās
isprōrogā́bat
nōsprōrogābā́mus
vōsprōrogābā́tis
iīprōrogā́bant

I Future

egoprōrogā́bō
tūprōrogā́bis
isprōrogā́bit
nōsprōrogā́bimus
vōsprōrogā́bitis
iīprōrogā́bunt

Perfect

egoprōrogā́vī
tūprōrogāvístī
isprōrogā́vit
nōsprōrogā́vimus
vōsprōrogāvístis
iīprōrogāvḗrunt

Pluperfect

egoprōrogā́veram
tūprōrogā́verās
isprōrogā́verat
nōsprōrogāverā́mus
vōsprōrogāverā́tis
iīprōrogā́verant

II Future

egoprōrogā́verō
tūprōrogā́veris
isprōrogā́verit
nōsprōrogāvérimus
vōsprōrogāvéritis
iīprōrogā́verint

Subjunctive

Present

egoprōrogem
tūprōrogēs
isprōroget
nōsprōrogḗmus
vōsprōrogḗtis
iīprōrogent

Imperfect

egoprōrogā́rem
tūprōrogā́rēs
isprōrogā́ret
nōsprōrogārḗmus
vōsprōrogārḗtis
iīprōrogā́rent








Perfect

egoprōrogā́verim
tūprōrogā́veris
isprōrogā́verit
nōsprōrogāvérimus
vōsprōrogāvéritis
iīprōrogā́verint

Pluperfect

egoprōrogāvíssem
tūprōrogāvíssēs
isprōrogāvísset
nōsprōrogāvissḗmus
vōsprōrogāvissḗtis
iīprōrogāvíssent

I Imperative

tūprōrogā
vōsprōrogā́te

II Imperative

tūprōrogā́tō
isprōrogā́tō
vōsprōrogātṓte
iīprōrogántō

Passive

Indicative

Present

egoprōrogor
tūprōrogā́ris
isprōrogā́tur
nōsprōrogā́mur
vōsprōrogā́minī
iīprōrogántur

Imperfect

egoprōrogā́bar
tūprōrogābā́ris
isprōrogābā́tur
nōsprōrogābā́mur
vōsprōrogābā́minī
iīprōrogābántur

I Future

egoprōrogā́bor
tūprōrogā́beris
isprōrogā́bitur
nōsprōrogā́bimur
vōsprōrogābíminī
iīprōrogābúntur

Perfect

egoprōrogā́tus sum
tūprōrogā́tus es
isprōrogā́tus est
nōsprōrogā́tī sumus
vōsprōrogā́tī estis
iīprōrogā́tī sunt

Pluperfect

egoprōrogā́tus eram
tūprōrogā́tus erās
isprōrogā́tus erat
nōsprōrogā́tī erāmus
vōsprōrogā́tī erātis
iīprōrogā́tī erant

II Future

egoprōrogā́tus erō
tūprōrogā́tus eris
isprōrogā́tus erit
nōsprōrogā́tī erimus
vōsprōrogā́tī eritis
iīprōrogā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoprōroger
tūprōrogḗris
isprōrogḗtur
nōsprōrogḗmur
vōsprōrogḗminī
iīprōrogḗntur

Imperfect

egoprōrogā́rer
tūprōrogārḗris
isprōrogārḗtur
nōsprōrogārḗmur
vōsprōrogārḗminī
iīprōrogārḗntur








Perfect

egoprōrogā́tus sim
tūprōrogā́tus sīs
isprōrogā́tus sit
nōsprōrogā́tī sīmus
vōsprōrogā́tī sītis
iīprōrogā́tī sint

Pluperfect

egoprōrogā́tus essem
tūprōrogā́tus essēs
isprōrogā́tus esset
nōsprōrogā́tī essēmus
vōsprōrogā́tī essētis
iīprōrogā́tī essent

Verbs conjugated like 'prorogo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'prorogo'

arrogo, irrogo, perrogo, porgo, prodigo, propago, propono, proruo, protego, provoco,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *per-der.?
3. Proto-Indo-European *per-der.?
4. Proto-Indo-European *pér
5. Proto-Indo-European *-o
6. Proto-Indo-European *pró
7. Proto-Indo-European *pro-
8. Proto-Italic *pro-
9. Latin prō-
10. Proto-Indo-European *h₃reǵ-
11. Proto-Indo-European *-ós
12. Proto-Indo-European *h₃roǵósder.
13. Proto-Indo-European *preḱ-der.
14. Proto-Italic *prokos
15. Latin procus
16. Latin procō
17. Latin rogō
18. Latin prōrogō
19. From prō- + rogō (“ask; request”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Q. Fuluio Ap. Claudio, prioris anni consulibus, prorogatum imperium est atque exercitus quos habebant decreti, adiectumque ne a Capua quam obsidebant abscederent priusquam expugnassent. (The military authority of Quintus Fulvius and Appius Claudius, consuls of the previous year, was extended and the armies which they had were decided upon, and it was added as a proviso that they should not withdraw from Capua, which they were besieging, until they conquered it.) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1]

Vulgate Verses