mirabo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of mirabo

The word "mirabo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): mirabō

Active Nominal Forms

Infinitive: mirabā́re
Present participle: mirabāns; mirabántis
Future participle: mirabātúrus
Gerund: mirabándum
Gerundive: mirabándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: mirabā́re
Perfect participle: mirabā́tum



Active

Indicative

Present

egomirabō
tūmirabās
ismirabat
nōsmirabā́mus
vōsmirabā́tis
iīmirabant

Imperfect

egomirabā́bam
tūmirabā́bās
ismirabā́bat
nōsmirabābā́mus
vōsmirabābā́tis
iīmirabā́bant

I Future

egomirabā́bō
tūmirabā́bis
ismirabā́bit
nōsmirabā́bimus
vōsmirabā́bitis
iīmirabā́bunt

Perfect

egomirabā́vī
tūmirabāvístī
ismirabā́vit
nōsmirabā́vimus
vōsmirabāvístis
iīmirabāvḗrunt

Pluperfect

egomirabā́veram
tūmirabā́verās
ismirabā́verat
nōsmirabāverā́mus
vōsmirabāverā́tis
iīmirabā́verant

II Future

egomirabā́verō
tūmirabā́veris
ismirabā́verit
nōsmirabāvérimus
vōsmirabāvéritis
iīmirabā́verint

Subjunctive

Present

egomirabem
tūmirabēs
ismirabet
nōsmirabḗmus
vōsmirabḗtis
iīmirabent

Imperfect

egomirabā́rem
tūmirabā́rēs
ismirabā́ret
nōsmirabārḗmus
vōsmirabārḗtis
iīmirabā́rent








Perfect

egomirabā́verim
tūmirabā́veris
ismirabā́verit
nōsmirabāvérimus
vōsmirabāvéritis
iīmirabā́verint

Pluperfect

egomirabāvíssem
tūmirabāvíssēs
ismirabāvísset
nōsmirabāvissḗmus
vōsmirabāvissḗtis
iīmirabāvíssent

I Imperative

tūmirabā
vōsmirabā́te

II Imperative

tūmirabā́tō
ismirabā́tō
vōsmirabātṓte
iīmirabántō

Passive

Indicative

Present

egomirabor
tūmirabā́ris
ismirabā́tur
nōsmirabā́mur
vōsmirabā́minī
iīmirabántur

Imperfect

egomirabā́bar
tūmirabābā́ris
ismirabābā́tur
nōsmirabābā́mur
vōsmirabābā́minī
iīmirabābántur

I Future

egomirabā́bor
tūmirabā́beris
ismirabā́bitur
nōsmirabā́bimur
vōsmirabābíminī
iīmirabābúntur

Perfect

egomirabā́tus sum
tūmirabā́tus es
ismirabā́tus est
nōsmirabā́tī sumus
vōsmirabā́tī estis
iīmirabā́tī sunt

Pluperfect

egomirabā́tus eram
tūmirabā́tus erās
ismirabā́tus erat
nōsmirabā́tī erāmus
vōsmirabā́tī erātis
iīmirabā́tī erant

II Future

egomirabā́tus erō
tūmirabā́tus eris
ismirabā́tus erit
nōsmirabā́tī erimus
vōsmirabā́tī eritis
iīmirabā́tī erunt

Subjunctive

Present

egomiraber
tūmirabḗris
ismirabḗtur
nōsmirabḗmur
vōsmirabḗminī
iīmirabḗntur

Imperfect

egomirabā́rer
tūmirabārḗris
ismirabārḗtur
nōsmirabārḗmur
vōsmirabārḗminī
iīmirabārḗntur








Perfect

egomirabā́tus sim
tūmirabā́tus sīs
ismirabā́tus sit
nōsmirabā́tī sīmus
vōsmirabā́tī sītis
iīmirabā́tī sint

Pluperfect

egomirabā́tus essem
tūmirabā́tus essēs
ismirabā́tus esset
nōsmirabā́tī essēmus
vōsmirabā́tī essētis
iīmirabā́tī essent

Verbs conjugated like 'mirabo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'mirabo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Genesis 43:33) sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta aetatem suam et mirabantur nimis And they sat before him, the firstborn according to his birthright, and the youngest according to his youth: and the men marvelled one at another.
  • (Matthaeus 22:33) et audientes turbae mirabantur in doctrina eius And when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine.
  • (Marcus 12:17) respondens autem Iesus dixit illis reddite igitur quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo et mirabantur super eo And Jesus answering said unto them, Render to Caesar the things that are Caesar's, and to God the things that are God's. And they marvelled at him.
  • (Marcus 15:44) Pilatus autem mirabatur si iam obisset et accersito centurione interrogavit eum si iam mortuus esset And Pilate marvelled if he were already dead: and calling unto him the centurion, he asked him whether he had been any while dead.
  • (Marcus 6:6) et mirabatur propter incredulitatem eorum And he marvelled because of their unbelief. And he went round about the villages, teaching.
  • (Lucas 1:21) et erat plebs expectans Zacchariam et mirabantur quod tardaret ipse in templo And the people waited for Zacharias, and marvelled that he tarried so long in the temple.
  • (Lucas 4:22) et omnes testimonium illi dabant et mirabantur in verbis gratiae quae procedebant de ore ipsius et dicebant nonne hic filius est Ioseph And all bare him witness, and wondered at the gracious words which proceeded out of his mouth. And they said, Is not this Joseph's son?
  • (Joannes 4:27) et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur nemo tamen dixit quid quaeris aut quid loqueris cum ea And upon this came his disciples, and marvelled that he talked with the woman: yet no man said, What seekest thou? or, Why talkest thou with her?
  • (Joannes 7:15) et mirabantur Iudaei dicentes quomodo hic litteras scit cum non didicerit And the Jews marvelled, saying, How knoweth this man letters, having never learned?
  • (Actus Apostolorum 2:7) stupebant autem omnes et mirabantur dicentes nonne omnes ecce isti qui loquuntur Galilaei sunt And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans?