mendico – Latin verb conjugation

Latin verb forms of mendico

The word "mendico" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): mendicō

Active Nominal Forms

Infinitive: mendicā́re
Present participle: mendicāns; mendicántis
Future participle: mendicātúrus
Gerund: mendicándum
Gerundive: mendicándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: mendicā́re
Perfect participle: mendicā́tum



Active

Indicative

Present

egomendicō
tūmendicās
ismendicat
nōsmendicā́mus
vōsmendicā́tis
iīmendicant

Imperfect

egomendicā́bam
tūmendicā́bās
ismendicā́bat
nōsmendicābā́mus
vōsmendicābā́tis
iīmendicā́bant

I Future

egomendicā́bō
tūmendicā́bis
ismendicā́bit
nōsmendicā́bimus
vōsmendicā́bitis
iīmendicā́bunt

Perfect

egomendicā́vī
tūmendicāvístī
ismendicā́vit
nōsmendicā́vimus
vōsmendicāvístis
iīmendicāvḗrunt

Pluperfect

egomendicā́veram
tūmendicā́verās
ismendicā́verat
nōsmendicāverā́mus
vōsmendicāverā́tis
iīmendicā́verant

II Future

egomendicā́verō
tūmendicā́veris
ismendicā́verit
nōsmendicāvérimus
vōsmendicāvéritis
iīmendicā́verint

Subjunctive

Present

egomendicem
tūmendicēs
ismendicet
nōsmendicḗmus
vōsmendicḗtis
iīmendicent

Imperfect

egomendicā́rem
tūmendicā́rēs
ismendicā́ret
nōsmendicārḗmus
vōsmendicārḗtis
iīmendicā́rent








Perfect

egomendicā́verim
tūmendicā́veris
ismendicā́verit
nōsmendicāvérimus
vōsmendicāvéritis
iīmendicā́verint

Pluperfect

egomendicāvíssem
tūmendicāvíssēs
ismendicāvísset
nōsmendicāvissḗmus
vōsmendicāvissḗtis
iīmendicāvíssent

I Imperative

tūmendicā
vōsmendicā́te

II Imperative

tūmendicā́tō
ismendicā́tō
vōsmendicātṓte
iīmendicántō

Passive

Indicative

Present

egomendicor
tūmendicā́ris
ismendicā́tur
nōsmendicā́mur
vōsmendicā́minī
iīmendicántur

Imperfect

egomendicā́bar
tūmendicābā́ris
ismendicābā́tur
nōsmendicābā́mur
vōsmendicābā́minī
iīmendicābántur

I Future

egomendicā́bor
tūmendicā́beris
ismendicā́bitur
nōsmendicā́bimur
vōsmendicābíminī
iīmendicābúntur

Perfect

egomendicā́tus sum
tūmendicā́tus es
ismendicā́tus est
nōsmendicā́tī sumus
vōsmendicā́tī estis
iīmendicā́tī sunt

Pluperfect

egomendicā́tus eram
tūmendicā́tus erās
ismendicā́tus erat
nōsmendicā́tī erāmus
vōsmendicā́tī erātis
iīmendicā́tī erant

II Future

egomendicā́tus erō
tūmendicā́tus eris
ismendicā́tus erit
nōsmendicā́tī erimus
vōsmendicā́tī eritis
iīmendicā́tī erunt

Subjunctive

Present

egomendicer
tūmendicḗris
ismendicḗtur
nōsmendicḗmur
vōsmendicḗminī
iīmendicḗntur

Imperfect

egomendicā́rer
tūmendicārḗris
ismendicārḗtur
nōsmendicārḗmur
vōsmendicārḗminī
iīmendicārḗntur








Perfect

egomendicā́tus sim
tūmendicā́tus sīs
ismendicā́tus sit
nōsmendicā́tī sīmus
vōsmendicā́tī sītis
iīmendicā́tī sint

Pluperfect

egomendicā́tus essem
tūmendicā́tus essēs
ismendicā́tus esset
nōsmendicā́tī essēmus
vōsmendicā́tī essētis
iīmendicā́tī essent

Verbs conjugated like 'mendico'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'mendico'

Translations

Etymology

From mendīcus (“beggarly, needy”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Proverbia 20:4) propter frigus piger arare noluit mendicabit ergo aestate et non dabitur ei The sluggard will not plow by reason of the cold; therefore shall he beg in harvest, and have nothing.
  • (Lucas 16:3) ait autem vilicus intra se quid faciam quia dominus meus aufert a me vilicationem fodere non valeo mendicare erubesco Then the steward said within himself, What shall I do? for my lord taketh away from me the stewardship: I cannot dig; to beg I am ashamed.
  • (Joannes 9:8) itaque vicini et qui videbant eum prius quia mendicus erat dicebant nonne hic est qui sedebat et mendicabat alii dicebant quia hic est The neighbours therefore, and they which before had seen him that he was blind, said, Is not this he that sat and begged?