inveho – Latin verb conjugation

Latin verb forms of inveho

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): invehō

Active Nominal Forms

Infinitive: invéhere
Present participle: invehēns; invehéntis
Future participle: invectúrus
Gerund: invehéndum
Gerundive: invehéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: invéhere
Perfect participle: invectum



Active

Indicative

Present

egoinvehō
tūinvehis
isinvehit
nōsinvéhimus
vōsinvéhitis
iīinvehunt

Imperfect

egoinvehḗbam
tūinvehḗbās
isinvehḗbat
nōsinvehēbā́mus
vōsinvehēbā́tis
iīinvehḗbant

I Future

egoinveham
tūinvehēs
isinvehet
nōsinvehḗmus
vōsinvehḗtis
iīinvehent

Perfect

egoinvēxī
tūinvēxístī
isinvēxit
nōsinvēximus
vōsinvēxístis
iīinvēxḗrunt

Pluperfect

egoinvḗxeram
tūinvḗxerās
isinvḗxerat
nōsinvēxerā́mus
vōsinvēxerā́tis
iīinvḗxerant

II Future

egoinvḗxerō
tūinvḗxeris
isinvḗxerit
nōsinvēxérimus
vōsinvēxéritis
iīinvḗxerint

Subjunctive

Present

egoinveham
tūinvehās
isinvehat
nōsinvehā́mus
vōsinvehā́tis
iīinvehant

Imperfect

egoinveherem
tūinveherēs
isinveheret
nōsinveherḗmus
vōsinveherḗtis
iīinveherent








Perfect

egoinvḗxerim
tūinvḗxeris
isinvḗxerit
nōsinvēxérimus
vōsinvēxéritis
iīinvḗxerint

Pluperfect

egoinvēxíssem
tūinvēxíssēs
isinvēxísset
nōsinvēxissḗmus
vōsinvēxissḗtis
iīinvēxíssent

I Imperative

tūinvehe
vōsinvéhite

II Imperative

tūinvéhitō
isinvéhitō
vōsinvehitṓte
iīinvehúntō

Passive

Indicative

Present

egoinvehor
tūinvéheris
isinvéhitur
nōsinvéhimur
vōsinvehíminī
iīinvehúntur

Imperfect

egoinvehḗbar
tūinvehēbā́ris
isinvehēbā́tur
nōsinvehēbā́mur
vōsinvehēbā́minī
iīinvehēbántur

I Future

egoinvehar
tūinvehḗris
isinvehḗtur
nōsinvehḗmur
vōsinvehḗminī
iīinvehéntur

Perfect

egoinvectus sum
tūinvectus es
isinvectus est
nōsinvectī sumus
vōsinvectī estis
iīinvectī sunt

Pluperfect

egoinvectus eram
tūinvectus erās
isinvectus erat
nōsinvectī erāmus
vōsinvectī erātis
iīinvectī erant

II Future

egoinvectus erō
tūinvectus eris
isinvectus erit
nōsinvectī erimus
vōsinvectī eritis
iīinvectī erunt

Subjunctive

Present

egoinvehar
tūinvehā́ris
isinvehā́tur
nōsinvehā́mur
vōsinvehā́minī
iīinvehā́ntur

Imperfect

egoinveherer
tūinveherḗris
isinveherḗtur
nōsinveherḗmur
vōsinveherḗminī
iīinveherḗntur








Perfect

egoinvectus sim
tūinvectus sīs
isinvectus sit
nōsinvectī sīmus
vōsinvectī sītis
iīinvectī sint

Pluperfect

egoinvectus essem
tūinvectus essēs
isinvectus esset
nōsinvectī essēmus
vōsinvectī essētis
iīinvectī essent

Verbs conjugated like 'inveho'

abstraho, adveho, attraho, aveho, circumvehor, contraho, conveho, detraho, deveho, distraho, eveho, extraho, inveho, pertraho, perveho, praetervehor, praevehor, protraho, proveho, provehor, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'inveho'

adveho, aveho, conveho, deveho, eveho, incedo, incoho, ineo, infero, ingemo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *weǵʰ-
7. Proto-Indo-European *wéǵʰeti
8. Proto-Italic *weɣō
9. Latin vehō
10. Latin invehō
11. From in- + vehō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Turnus Herdonius ... ferociter in absentem Tarquinium erat invectus
  • Translation by Spillan [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.50]

Vulgate Verses