conveho – Latin verb conjugation

Latin verb forms of conveho

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): convehō

Active Nominal Forms

Infinitive: convéhere
Present participle: convehēns; convehéntis
Future participle: convectúrus
Gerund: convehéndum
Gerundive: convehéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: convéhere
Perfect participle: convectum



Active

Indicative

Present

egoconvehō
tūconvehis
isconvehit
nōsconvéhimus
vōsconvéhitis
iīconvehunt

Imperfect

egoconvehḗbam
tūconvehḗbās
isconvehḗbat
nōsconvehēbā́mus
vōsconvehēbā́tis
iīconvehḗbant

I Future

egoconveham
tūconvehēs
isconvehet
nōsconvehḗmus
vōsconvehḗtis
iīconvehent

Perfect

egoconvēxī
tūconvēxístī
isconvēxit
nōsconvēximus
vōsconvēxístis
iīconvēxḗrunt

Pluperfect

egoconvḗxeram
tūconvḗxerās
isconvḗxerat
nōsconvēxerā́mus
vōsconvēxerā́tis
iīconvḗxerant

II Future

egoconvḗxerō
tūconvḗxeris
isconvḗxerit
nōsconvēxérimus
vōsconvēxéritis
iīconvḗxerint

Subjunctive

Present

egoconveham
tūconvehās
isconvehat
nōsconvehā́mus
vōsconvehā́tis
iīconvehant

Imperfect

egoconveherem
tūconveherēs
isconveheret
nōsconveherḗmus
vōsconveherḗtis
iīconveherent








Perfect

egoconvḗxerim
tūconvḗxeris
isconvḗxerit
nōsconvēxérimus
vōsconvēxéritis
iīconvḗxerint

Pluperfect

egoconvēxíssem
tūconvēxíssēs
isconvēxísset
nōsconvēxissḗmus
vōsconvēxissḗtis
iīconvēxíssent

I Imperative

tūconvehe
vōsconvéhite

II Imperative

tūconvéhitō
isconvéhitō
vōsconvehitṓte
iīconvehúntō

Passive

Indicative

Present

egoconvehor
tūconvéheris
isconvéhitur
nōsconvéhimur
vōsconvehíminī
iīconvehúntur

Imperfect

egoconvehḗbar
tūconvehēbā́ris
isconvehēbā́tur
nōsconvehēbā́mur
vōsconvehēbā́minī
iīconvehēbántur

I Future

egoconvehar
tūconvehḗris
isconvehḗtur
nōsconvehḗmur
vōsconvehḗminī
iīconvehéntur

Perfect

egoconvectus sum
tūconvectus es
isconvectus est
nōsconvectī sumus
vōsconvectī estis
iīconvectī sunt

Pluperfect

egoconvectus eram
tūconvectus erās
isconvectus erat
nōsconvectī erāmus
vōsconvectī erātis
iīconvectī erant

II Future

egoconvectus erō
tūconvectus eris
isconvectus erit
nōsconvectī erimus
vōsconvectī eritis
iīconvectī erunt

Subjunctive

Present

egoconvehar
tūconvehā́ris
isconvehā́tur
nōsconvehā́mur
vōsconvehā́minī
iīconvehā́ntur

Imperfect

egoconveherer
tūconveherḗris
isconveherḗtur
nōsconveherḗmur
vōsconveherḗminī
iīconveherḗntur








Perfect

egoconvectus sim
tūconvectus sīs
isconvectus sit
nōsconvectī sīmus
vōsconvectī sītis
iīconvectī sint

Pluperfect

egoconvectus essem
tūconvectus essēs
isconvectus esset
nōsconvectī essēmus
vōsconvectī essētis
iīconvectī essent

Verbs conjugated like 'conveho'

abstraho, adveho, attraho, aveho, circumvehor, contraho, conveho, detraho, deveho, distraho, eveho, extraho, inveho, pertraho, perveho, praetervehor, praevehor, protraho, proveho, provehor, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

By surface analysis, con- + vehō. Given the existence of Umbrian 𐌊𐌖𐌅𐌄𐌉𐌕𐌖 (kuveitu), potentially inherited from Proto-Italic *komweɣō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • munire urbem, frumentum convehere, tela arma parare (to strengthen the defences of the city, to accumulate stores of corn, to prepare a supply of weapons and armour) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 29.4]

Vulgate Verses