impono – Latin verb conjugation

Latin verb forms of impono

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): impōnō

Active Nominal Forms

Infinitive: impṓnere
Present participle: impōnēns; impōnéntis
Future participle: impositúrus
Gerund: impōnéndum
Gerundive: impōnéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: impṓnere
Perfect participle: impositum



Active

Indicative

Present

egoimpōnō
tūimpōnis
isimpōnit
nōsimpṓnimus
vōsimpṓnitis
iīimpōnunt

Imperfect

egoimpōnḗbam
tūimpōnḗbās
isimpōnḗbat
nōsimpōnēbā́mus
vōsimpōnēbā́tis
iīimpōnḗbant

I Future

egoimpōnam
tūimpōnēs
isimpōnet
nōsimpōnḗmus
vōsimpōnḗtis
iīimpōnent

Perfect

egoimposuī
tūimposuístī
isimposúit
nōsimposúimus
vōsimposuístis
iīimposuḗrunt

Pluperfect

egoimposúeram
tūimposúerās
isimposúerat
nōsimposuerā́mus
vōsimposuerā́tis
iīimposúerant

II Future

egoimposúerō
tūimposúeris
isimposúerit
nōsimposuérimus
vōsimposuéritis
iīimposúerint

Subjunctive

Present

egoimpōnam
tūimpōnās
isimpōnat
nōsimpōnā́mus
vōsimpōnā́tis
iīimpōnant

Imperfect

egoimpōnerem
tūimpōnerēs
isimpōneret
nōsimpōnerḗmus
vōsimpōnerḗtis
iīimpōnerent








Perfect

egoimposúerim
tūimposúeris
isimposúerit
nōsimposuérimus
vōsimposuéritis
iīimposúerint

Pluperfect

egoimposuíssem
tūimposuíssēs
isimposuísset
nōsimposuissḗmus
vōsimposuissḗtis
iīimposuíssent

I Imperative

tūimpōne
vōsimpṓnite

II Imperative

tūimpṓnitō
isimpṓnitō
vōsimpōnitṓte
iīimpōnúntō

Passive

Indicative

Present

egoimpōnor
tūimpṓneris
isimpṓnitur
nōsimpṓnimur
vōsimpōníminī
iīimpōnúntur

Imperfect

egoimpōnḗbar
tūimpōnēbā́ris
isimpōnēbā́tur
nōsimpōnēbā́mur
vōsimpōnēbā́minī
iīimpōnēbántur

I Future

egoimpōnar
tūimpōnḗris
isimpōnḗtur
nōsimpōnḗmur
vōsimpōnḗminī
iīimpōnéntur

Perfect

egoimpositus sum
tūimpositus es
isimpositus est
nōsimpositī sumus
vōsimpositī estis
iīimpositī sunt

Pluperfect

egoimpositus eram
tūimpositus erās
isimpositus erat
nōsimpositī erāmus
vōsimpositī erātis
iīimpositī erant

II Future

egoimpositus erō
tūimpositus eris
isimpositus erit
nōsimpositī erimus
vōsimpositī eritis
iīimpositī erunt

Subjunctive

Present

egoimpōnar
tūimpōnā́ris
isimpōnā́tur
nōsimpōnā́mur
vōsimpōnā́minī
iīimpōnā́ntur

Imperfect

egoimpōnerer
tūimpōnerḗris
isimpōnerḗtur
nōsimpōnerḗmur
vōsimpōnerḗminī
iīimpōnerḗntur








Perfect

egoimpositus sim
tūimpositus sīs
isimpositus sit
nōsimpositī sīmus
vōsimpositī sītis
iīimpositī sint

Pluperfect

egoimpositus essem
tūimpositus essēs
isimpositus esset
nōsimpositī essēmus
vōsimpositī essētis
iīimpositī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *h₂ep
7. Proto-Indo-European *-o
8. Proto-Indo-European *h₂epó
9. Proto-Indo-European *h₂pó
10. Proto-Italic *po
11. Proto-Indo-European *teḱ-
12. Proto-Indo-European *-éyti
13. Proto-Indo-European *tḱéytibf.
14. Proto-Indo-European *tḱey-
15. Proto-Indo-European *-né-
16. Proto-Indo-European *-ti
17. Proto-Indo-European *tḱinéti
18. Proto-Italic *sinō
19. Proto-Italic *pozinō
20. Latin pōnō
21. Latin impōnō
22. From in- (“in, at, on; into”) + pōnō (“place, put”).

Verbs referencing "impono"

French imposer, Romanian impune.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Caesar, quod neque conloquium interposita causa tolli volebat neque salutem suam Gallorum equitatui committere audebat, commodissimum esse statuit omnibus equis Gallis equitibus detractis eo legionarios milites legionis X., cui quam maxime confidebat, imponere, ut praesidium quam amicissimum, si quid opus facto esset, haberet. (Caesar, as he didn't want either the interview to be for any reason set aside or confide his wellbeing in the hands of the Gallic cavalry, said he saw as most fit the Gallic horsemen be stripped off their steeds and in their place mount legionaries of the 10th legion, in which he had the utmost faith, that he might have as trusted a body-guard as one could have if the occasion ever urged its use.) [c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.42]
  • [...] tūricremīs cum dōna impōneret ārīs [...]. (… when [Dido] would place her gifts upon the incense-burning altars ….) [29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.453]
  • […]: mulis strata detrahi iubet binisque tantum centunculis relictis agasones partim captivis, partim aegrorum armis ornatos imponit. ([…] : he orders the mules to be stripped off their saddles and, leaving them only some two small pieces of patchwork to be sat on, be mounted with their muleteers carrying weapons taken from either the prisoners or the sick.) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 7.14]
  • ‘Ēripe, nāte, fugam, fīnemque impōne labōrī.’ (“‘Flee, my son! [Make your] escape, and put an end to your struggle.’”) [29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.619]

Vulgate Verses