imperito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of imperito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): imperitō

Active Nominal Forms

Infinitive: imperitā́re
Present participle: imperitāns; imperitántis
Future participle: imperitātúrus
Gerund: imperitándum
Gerundive: imperitándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: imperitā́re
Perfect participle: imperitā́tum



Active

Indicative

Present

egoimperitō
tūimperitās
isimperitat
nōsimperitā́mus
vōsimperitā́tis
iīimperitant

Imperfect

egoimperitā́bam
tūimperitā́bās
isimperitā́bat
nōsimperitābā́mus
vōsimperitābā́tis
iīimperitā́bant

I Future

egoimperitā́bō
tūimperitā́bis
isimperitā́bit
nōsimperitā́bimus
vōsimperitā́bitis
iīimperitā́bunt

Perfect

egoimperitā́vī
tūimperitāvístī
isimperitā́vit
nōsimperitā́vimus
vōsimperitāvístis
iīimperitāvḗrunt

Pluperfect

egoimperitā́veram
tūimperitā́verās
isimperitā́verat
nōsimperitāverā́mus
vōsimperitāverā́tis
iīimperitā́verant

II Future

egoimperitā́verō
tūimperitā́veris
isimperitā́verit
nōsimperitāvérimus
vōsimperitāvéritis
iīimperitā́verint

Subjunctive

Present

egoimperitem
tūimperitēs
isimperitet
nōsimperitḗmus
vōsimperitḗtis
iīimperitent

Imperfect

egoimperitā́rem
tūimperitā́rēs
isimperitā́ret
nōsimperitārḗmus
vōsimperitārḗtis
iīimperitā́rent








Perfect

egoimperitā́verim
tūimperitā́veris
isimperitā́verit
nōsimperitāvérimus
vōsimperitāvéritis
iīimperitā́verint

Pluperfect

egoimperitāvíssem
tūimperitāvíssēs
isimperitāvísset
nōsimperitāvissḗmus
vōsimperitāvissḗtis
iīimperitāvíssent

I Imperative

tūimperitā
vōsimperitā́te

II Imperative

tūimperitā́tō
isimperitā́tō
vōsimperitātṓte
iīimperitántō

Passive

Indicative

Present

egoimperitor
tūimperitā́ris
isimperitā́tur
nōsimperitā́mur
vōsimperitā́minī
iīimperitántur

Imperfect

egoimperitā́bar
tūimperitābā́ris
isimperitābā́tur
nōsimperitābā́mur
vōsimperitābā́minī
iīimperitābántur

I Future

egoimperitā́bor
tūimperitā́beris
isimperitā́bitur
nōsimperitā́bimur
vōsimperitābíminī
iīimperitābúntur

Perfect

egoimperitā́tus sum
tūimperitā́tus es
isimperitā́tus est
nōsimperitā́tī sumus
vōsimperitā́tī estis
iīimperitā́tī sunt

Pluperfect

egoimperitā́tus eram
tūimperitā́tus erās
isimperitā́tus erat
nōsimperitā́tī erāmus
vōsimperitā́tī erātis
iīimperitā́tī erant

II Future

egoimperitā́tus erō
tūimperitā́tus eris
isimperitā́tus erit
nōsimperitā́tī erimus
vōsimperitā́tī eritis
iīimperitā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoimperiter
tūimperitḗris
isimperitḗtur
nōsimperitḗmur
vōsimperitḗminī
iīimperitḗntur

Imperfect

egoimperitā́rer
tūimperitārḗris
isimperitārḗtur
nōsimperitārḗmur
vōsimperitārḗminī
iīimperitārḗntur








Perfect

egoimperitā́tus sim
tūimperitā́tus sīs
isimperitā́tus sit
nōsimperitā́tī sīmus
vōsimperitā́tī sītis
iīimperitā́tī sint

Pluperfect

egoimperitā́tus essem
tūimperitā́tus essēs
isimperitā́tus esset
nōsimperitā́tī essēmus
vōsimperitā́tī essētis
iīimperitā́tī essent

Verbs conjugated like 'imperito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From imperō (“command”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses