emico – Latin verb conjugation

Latin verb forms of emico

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): ēmicō

Active Nominal Forms

Infinitive: ēmicā́re
Present participle: ēmicāns; ēmicántis
Future participle: ēmictúrus; ēmicaturúrus
Gerund: ēmicándum
Gerundive: ēmicándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: ēmicā́re
Perfect participle: ēmictum; ēmicatúrum



Active

Indicative

Present

egoēmicō
tūēmicās
isēmicat
nōsēmicā́mus
vōsēmicā́tis
iīēmicant

Imperfect

egoēmicā́bam
tūēmicā́bās
isēmicā́bat
nōsēmicābā́mus
vōsēmicābā́tis
iīēmicā́bant

I Future

egoēmicā́bō
tūēmicā́bis
isēmicā́bit
nōsēmicā́bimus
vōsēmicā́bitis
iīēmicā́bunt

Perfect

egoēmicuī
tūēmicuístī
isēmicúit
nōsēmicúimus
vōsēmicuístis
iīēmicuḗrunt

Pluperfect

egoēmicúeram
tūēmicúerās
isēmicúerat
nōsēmicuerā́mus
vōsēmicuerā́tis
iīēmicúerant

II Future

egoēmicúerō
tūēmicúeris
isēmicúerit
nōsēmicuérimus
vōsēmicuéritis
iīēmicúerint

Subjunctive

Present

egoēmicem
tūēmicēs
isēmicet
nōsēmicḗmus
vōsēmicḗtis
iīēmicent

Imperfect

egoēmicā́rem
tūēmicā́rēs
isēmicā́ret
nōsēmicārḗmus
vōsēmicārḗtis
iīēmicā́rent








Perfect

egoēmicúerim
tūēmicúeris
isēmicúerit
nōsēmicuérimus
vōsēmicuéritis
iīēmicúerint

Pluperfect

egoēmicuíssem
tūēmicuíssēs
isēmicuísset
nōsēmicuissḗmus
vōsēmicuissḗtis
iīēmicuíssent

I Imperative

tūēmicā
vōsēmicā́te

II Imperative

tūēmicā́tō
isēmicā́tō
vōsēmicātṓte
iīēmicántō

Passive

Indicative

Present

egoēmicor
tūēmicā́ris
isēmicā́tur
nōsēmicā́mur
vōsēmicā́minī
iīēmicántur

Imperfect

egoēmicā́bar
tūēmicābā́ris
isēmicābā́tur
nōsēmicābā́mur
vōsēmicābā́minī
iīēmicābántur

I Future

egoēmicā́bor
tūēmicā́beris
isēmicā́bitur
nōsēmicā́bimur
vōsēmicābíminī
iīēmicābúntur

Perfect

egoēmictus; ēmicatúrus sum
tūēmictus; ēmicatúrus es
isēmictus; ēmicatúrus est
nōsēmictī; ēmicatúrī sumus
vōsēmictī; ēmicatúrī estis
iīēmictī; ēmicatúrī sunt

Pluperfect

egoēmictus; ēmicatúrus eram
tūēmictus; ēmicatúrus erās
isēmictus; ēmicatúrus erat
nōsēmictī; ēmicatúrī erāmus
vōsēmictī; ēmicatúrī erātis
iīēmictī; ēmicatúrī erant

II Future

egoēmictus; ēmicatúrus erō
tūēmictus; ēmicatúrus eris
isēmictus; ēmicatúrus erit
nōsēmictī; ēmicatúrī erimus
vōsēmictī; ēmicatúrī eritis
iīēmictī; ēmicatúrī erunt

Subjunctive

Present

egoēmicer
tūēmicḗris
isēmicḗtur
nōsēmicḗmur
vōsēmicḗminī
iīēmicḗntur

Imperfect

egoēmicā́rer
tūēmicārḗris
isēmicārḗtur
nōsēmicārḗmur
vōsēmicārḗminī
iīēmicārḗntur








Perfect

egoēmictus; ēmicatúrus sim
tūēmictus; ēmicatúrus sīs
isēmictus; ēmicatúrus sit
nōsēmictī; ēmicatúrī sīmus
vōsēmictī; ēmicatúrī sītis
iīēmictī; ēmicatúrī sint

Pluperfect

egoēmictus; ēmicatúrus essem
tūēmictus; ēmicatúrus essēs
isēmictus; ēmicatúrus esset
nōsēmictī; ēmicatúrī essēmus
vōsēmictī; ēmicatúrī essētis
iīēmictī; ēmicatúrī essent

Verbs conjugated like 'emico'

accubo, attono, circumsono, concrepo, conseco, consono, crepo, cubo, deseco, discrepo, disseco, domo, edomo, emico, eneco, excubo, explico, exseco, implico, increpo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'emico'

edico, mico, amicio, dedico, dico, dimico, ebibo, edisco, educo, eicio,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁éǵʰs
3. Proto-Italic *eks
4. Latin ex
5. Latin ex-
6. Latin micō
7. Latin ēmicō
8. From ex- + micō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses