divello – Latin verb conjugation

Latin verb forms of divello

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dīvellō

Active Nominal Forms

Infinitive: dīvéllere
Present participle: dīvellēns; dīvelléntis
Future participle: dīvulsúrus
Gerund: dīvelléndum
Gerundive: dīvelléndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dīvéllere
Perfect participle: dīvulsum



Active

Indicative

Present

egodīvellō
tūdīvellis
isdīvellit
nōsdīvéllimus
vōsdīvéllitis
iīdīvellunt

Imperfect

egodīvellḗbam
tūdīvellḗbās
isdīvellḗbat
nōsdīvellēbā́mus
vōsdīvellēbā́tis
iīdīvellḗbant

I Future

egodīvellam
tūdīvellēs
isdīvellet
nōsdīvellḗmus
vōsdīvellḗtis
iīdīvellent

Perfect

egodīvellī; dīvulsī
tūdīvellístī; dīvulsístī
isdīvellit; dīvulsit
nōsdīvellimus; dīvulsimus
vōsdīvellístis; dīvulsístis
iīdīvellḗrunt; dīvulsḗrunt

Pluperfect

egodīvélleram; dīvúlseram
tūdīvéllerās; dīvúlserās
isdīvéllerat; dīvúlserat
nōsdīvellerā́mus; dīvulserā́mus
vōsdīvellerā́tis; dīvulserā́tis
iīdīvéllerant; dīvúlserant

II Future

egodīvéllerō; dīvúlserō
tūdīvélleris; dīvúlseris
isdīvéllerit; dīvúlserit
nōsdīvellérimus; dīvulsérimus
vōsdīvelléritis; dīvulséritis
iīdīvéllerint; dīvúlserint

Subjunctive

Present

egodīvellam
tūdīvellās
isdīvellat
nōsdīvellā́mus
vōsdīvellā́tis
iīdīvellant

Imperfect

egodīvellerem
tūdīvellerēs
isdīvelleret
nōsdīvellerḗmus
vōsdīvellerḗtis
iīdīvellerent








Perfect

egodīvéllerim; dīvúlserim
tūdīvélleris; dīvúlseris
isdīvéllerit; dīvúlserit
nōsdīvellérimus; dīvulsérimus
vōsdīvelléritis; dīvulséritis
iīdīvéllerint; dīvúlserint

Pluperfect

egodīvellíssem; dīvulsíssem
tūdīvellíssēs; dīvulsíssēs
isdīvellísset; dīvulsísset
nōsdīvellissḗmus; dīvulsissḗmus
vōsdīvellissḗtis; dīvulsissḗtis
iīdīvellíssent; dīvulsíssent

I Imperative

tūdīvelle
vōsdīvéllite

II Imperative

tūdīvéllitō
isdīvéllitō
vōsdīvellitṓte
iīdīvellúntō

Passive

Indicative

Present

egodīvellor
tūdīvélleris
isdīvéllitur
nōsdīvéllimur
vōsdīvellíminī
iīdīvellúntur

Imperfect

egodīvellḗbar
tūdīvellēbā́ris
isdīvellēbā́tur
nōsdīvellēbā́mur
vōsdīvellēbā́minī
iīdīvellēbántur

I Future

egodīvellar
tūdīvellḗris
isdīvellḗtur
nōsdīvellḗmur
vōsdīvellḗminī
iīdīvelléntur

Perfect

egodīvulsus sum
tūdīvulsus es
isdīvulsus est
nōsdīvulsī sumus
vōsdīvulsī estis
iīdīvulsī sunt

Pluperfect

egodīvulsus eram
tūdīvulsus erās
isdīvulsus erat
nōsdīvulsī erāmus
vōsdīvulsī erātis
iīdīvulsī erant

II Future

egodīvulsus erō
tūdīvulsus eris
isdīvulsus erit
nōsdīvulsī erimus
vōsdīvulsī eritis
iīdīvulsī erunt

Subjunctive

Present

egodīvellar
tūdīvellā́ris
isdīvellā́tur
nōsdīvellā́mur
vōsdīvellā́minī
iīdīvellā́ntur

Imperfect

egodīvellerer
tūdīvellerḗris
isdīvellerḗtur
nōsdīvellerḗmur
vōsdīvellerḗminī
iīdīvellerḗntur








Perfect

egodīvulsus sim
tūdīvulsus sīs
isdīvulsus sit
nōsdīvulsī sīmus
vōsdīvulsī sītis
iīdīvulsī sint

Pluperfect

egodīvulsus essem
tūdīvulsus essēs
isdīvulsus esset
nōsdīvulsī essēmus
vōsdīvulsī essētis
iīdīvulsī essent

Verbs similar to 'divello'

avello, depello, dispello, divendo, divexo, divulgo, evello, revello, vello, appello,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *dwóh₁
3. Proto-Indo-European *d(w)is-
4. Proto-Italic *dis-
5. Latin dis-
6. Proto-Indo-European *welh₃-
7. Proto-Indo-European *-né-
8. Proto-Indo-European *wl̥néh₃ti
9. Proto-Italic *welnō
10. Latin vellō
11. Latin dīvellō
12. From dis- + vellō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • “Ille simul manibus tendit dīvellere nōdōs [...].”
  • “As [Laocoön] struggles with his hands to tear apart the [serpents’] knots ….” [29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.220]

Vulgate Verses