distraho – Latin verb conjugation

Latin verb forms of distraho

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): distrahō

Active Nominal Forms

Infinitive: distráhere
Present participle: distrahēns; distrahéntis
Future participle: distractúrus
Gerund: distrahéndum
Gerundive: distrahéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: distráhere
Perfect participle: distractum



Active

Indicative

Present

egodistrahō
tūdistrahis
isdistrahit
nōsdistráhimus
vōsdistráhitis
iīdistrahunt

Imperfect

egodistrahḗbam
tūdistrahḗbās
isdistrahḗbat
nōsdistrahēbā́mus
vōsdistrahēbā́tis
iīdistrahḗbant

I Future

egodistraham
tūdistrahēs
isdistrahet
nōsdistrahḗmus
vōsdistrahḗtis
iīdistrahent

Perfect

egodistrāxī
tūdistrāxístī
isdistrāxit
nōsdistrāximus
vōsdistrāxístis
iīdistrāxḗrunt

Pluperfect

egodistrā́xeram
tūdistrā́xerās
isdistrā́xerat
nōsdistrāxerā́mus
vōsdistrāxerā́tis
iīdistrā́xerant

II Future

egodistrā́xerō
tūdistrā́xeris
isdistrā́xerit
nōsdistrāxérimus
vōsdistrāxéritis
iīdistrā́xerint

Subjunctive

Present

egodistraham
tūdistrahās
isdistrahat
nōsdistrahā́mus
vōsdistrahā́tis
iīdistrahant

Imperfect

egodistraherem
tūdistraherēs
isdistraheret
nōsdistraherḗmus
vōsdistraherḗtis
iīdistraherent








Perfect

egodistrā́xerim
tūdistrā́xeris
isdistrā́xerit
nōsdistrāxérimus
vōsdistrāxéritis
iīdistrā́xerint

Pluperfect

egodistrāxíssem
tūdistrāxíssēs
isdistrāxísset
nōsdistrāxissḗmus
vōsdistrāxissḗtis
iīdistrāxíssent

I Imperative

tūdistrahe
vōsdistráhite

II Imperative

tūdistráhitō
isdistráhitō
vōsdistrahitṓte
iīdistrahúntō

Passive

Indicative

Present

egodistrahor
tūdistráheris
isdistráhitur
nōsdistráhimur
vōsdistrahíminī
iīdistrahúntur

Imperfect

egodistrahḗbar
tūdistrahēbā́ris
isdistrahēbā́tur
nōsdistrahēbā́mur
vōsdistrahēbā́minī
iīdistrahēbántur

I Future

egodistrahar
tūdistrahḗris
isdistrahḗtur
nōsdistrahḗmur
vōsdistrahḗminī
iīdistrahéntur

Perfect

egodistractus sum
tūdistractus es
isdistractus est
nōsdistractī sumus
vōsdistractī estis
iīdistractī sunt

Pluperfect

egodistractus eram
tūdistractus erās
isdistractus erat
nōsdistractī erāmus
vōsdistractī erātis
iīdistractī erant

II Future

egodistractus erō
tūdistractus eris
isdistractus erit
nōsdistractī erimus
vōsdistractī eritis
iīdistractī erunt

Subjunctive

Present

egodistrahar
tūdistrahā́ris
isdistrahā́tur
nōsdistrahā́mur
vōsdistrahā́minī
iīdistrahā́ntur

Imperfect

egodistraherer
tūdistraherḗris
isdistraherḗtur
nōsdistraherḗmur
vōsdistraherḗminī
iīdistraherḗntur








Perfect

egodistractus sim
tūdistractus sīs
isdistractus sit
nōsdistractī sīmus
vōsdistractī sītis
iīdistractī sint

Pluperfect

egodistractus essem
tūdistractus essēs
isdistractus esset
nōsdistractī essēmus
vōsdistractī essētis
iīdistractī essent

Verbs conjugated like 'distraho'

abstraho, adveho, attraho, aveho, circumvehor, contraho, conveho, detraho, deveho, distraho, eveho, extraho, inveho, pertraho, perveho, praetervehor, praevehor, protraho, proveho, provehor, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *dwóh₁
3. Proto-Indo-European *d(w)is-
4. Proto-Italic *dis-
5. Latin dis-
6. Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.?
7. Latin trahō
8. Latin distrahō
9. From dis- + trahō (“to drag”).

Verbs referencing "distraho"

French distraire, Occitan distraire, Danish distrahere, Norwegian distrahere.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Obsessos hinc fides, inde egestas inter decus ac flagitium distrahebant. (The ties of loyalty on the one hand, and the necessities of famine on the other, kept the besieged wavering between the alternatives of glory and infamy.) [c. 100-110, Tacitus, Histories: Book 4:]

Vulgate Verses