dignosco – Latin verb conjugation

Latin verb forms of dignosco

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dīgnōscō

Active Nominal Forms

Infinitive: dīgnṓscere
Present participle: dīgnōscēns; dīgnōscéntis
Future participle: dīgnitúrus
Gerund: dīgnōscéndum
Gerundive: dīgnōscéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dīgnṓscere
Perfect participle: dīgnitum



Active

Indicative

Present

egodīgnōscō
tūdīgnōscis
isdīgnōscit
nōsdīgnṓscimus
vōsdīgnṓscitis
iīdīgnōscunt

Imperfect

egodīgnōscḗbam
tūdīgnōscḗbās
isdīgnōscḗbat
nōsdīgnōscēbā́mus
vōsdīgnōscēbā́tis
iīdīgnōscḗbant

I Future

egodīgnōscam
tūdīgnōscēs
isdīgnōscet
nōsdīgnōscḗmus
vōsdīgnōscḗtis
iīdīgnōscent

Perfect

egodīgnōvī
tūdīgnōvístī
isdīgnōvit
nōsdīgnōvimus
vōsdīgnōvístis
iīdīgnōvḗrunt

Pluperfect

egodīgnṓveram
tūdīgnṓverās
isdīgnṓverat
nōsdīgnōverā́mus
vōsdīgnōverā́tis
iīdīgnṓverant

II Future

egodīgnṓverō
tūdīgnṓveris
isdīgnṓverit
nōsdīgnōvérimus
vōsdīgnōvéritis
iīdīgnṓverint

Subjunctive

Present

egodīgnōscam
tūdīgnōscās
isdīgnōscat
nōsdīgnōscā́mus
vōsdīgnōscā́tis
iīdīgnōscant

Imperfect

egodīgnōscerem
tūdīgnōscerēs
isdīgnōsceret
nōsdīgnōscerḗmus
vōsdīgnōscerḗtis
iīdīgnōscerent








Perfect

egodīgnṓverim
tūdīgnṓveris
isdīgnṓverit
nōsdīgnōvérimus
vōsdīgnōvéritis
iīdīgnṓverint

Pluperfect

egodīgnōvíssem
tūdīgnōvíssēs
isdīgnōvísset
nōsdīgnōvissḗmus
vōsdīgnōvissḗtis
iīdīgnōvíssent

I Imperative

tūdīgnōsce
vōsdīgnṓscite

II Imperative

tūdīgnṓscitō
isdīgnṓscitō
vōsdīgnōscitṓte
iīdīgnōscúntō

Passive

Indicative

Present

egodīgnōscor
tūdīgnṓsceris
isdīgnṓscitur
nōsdīgnṓscimur
vōsdīgnōscíminī
iīdīgnōscúntur

Imperfect

egodīgnōscḗbar
tūdīgnōscēbā́ris
isdīgnōscēbā́tur
nōsdīgnōscēbā́mur
vōsdīgnōscēbā́minī
iīdīgnōscēbántur

I Future

egodīgnōscar
tūdīgnōscḗris
isdīgnōscḗtur
nōsdīgnōscḗmur
vōsdīgnōscḗminī
iīdīgnōscéntur

Perfect

egodīgnitus sum
tūdīgnitus es
isdīgnitus est
nōsdīgnitī sumus
vōsdīgnitī estis
iīdīgnitī sunt

Pluperfect

egodīgnitus eram
tūdīgnitus erās
isdīgnitus erat
nōsdīgnitī erāmus
vōsdīgnitī erātis
iīdīgnitī erant

II Future

egodīgnitus erō
tūdīgnitus eris
isdīgnitus erit
nōsdīgnitī erimus
vōsdīgnitī eritis
iīdīgnitī erunt

Subjunctive

Present

egodīgnōscar
tūdīgnōscā́ris
isdīgnōscā́tur
nōsdīgnōscā́mur
vōsdīgnōscā́minī
iīdīgnōscā́ntur

Imperfect

egodīgnōscerer
tūdīgnōscerḗris
isdīgnōscerḗtur
nōsdīgnōscerḗmur
vōsdīgnōscerḗminī
iīdīgnōscerḗntur








Perfect

egodīgnitus sim
tūdīgnitus sīs
isdīgnitus sit
nōsdīgnitī sīmus
vōsdīgnitī sītis
iīdīgnitī sint

Pluperfect

egodīgnitus essem
tūdīgnitus essēs
isdīgnitus esset
nōsdīgnitī essēmus
vōsdīgnitī essētis
iīdīgnitī essent

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses