demitto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of demitto

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): demittō

Active Nominal Forms

Infinitive: demíttere
Present participle: demittēns; demitténtis
Future participle: demissúrus
Gerund: demitténdum
Gerundive: demitténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: demíttere
Perfect participle: demissum



Active

Indicative

Present

egodemittō
tūdemittis
isdemittit
nōsdemíttimus
vōsdemíttitis
iīdemittunt

Imperfect

egodemittḗbam
tūdemittḗbās
isdemittḗbat
nōsdemittēbā́mus
vōsdemittēbā́tis
iīdemittḗbant

I Future

egodemittam
tūdemittēs
isdemittet
nōsdemittḗmus
vōsdemittḗtis
iīdemittent

Perfect

egodemīsī
tūdemīsístī
isdemīsit
nōsdemīsimus
vōsdemīsístis
iīdemīsḗrunt

Pluperfect

egodemī́seram
tūdemī́serās
isdemī́serat
nōsdemīserā́mus
vōsdemīserā́tis
iīdemī́serant

II Future

egodemī́serō
tūdemī́seris
isdemī́serit
nōsdemīsérimus
vōsdemīséritis
iīdemī́serint

Subjunctive

Present

egodemittam
tūdemittās
isdemittat
nōsdemittā́mus
vōsdemittā́tis
iīdemittant

Imperfect

egodemitterem
tūdemitterēs
isdemitteret
nōsdemitterḗmus
vōsdemitterḗtis
iīdemitterent








Perfect

egodemī́serim
tūdemī́seris
isdemī́serit
nōsdemīsérimus
vōsdemīséritis
iīdemī́serint

Pluperfect

egodemīsíssem
tūdemīsíssēs
isdemīsísset
nōsdemīsissḗmus
vōsdemīsissḗtis
iīdemīsíssent

I Imperative

tūdemitte
vōsdemíttite

II Imperative

tūdemíttitō
isdemíttitō
vōsdemittitṓte
iīdemittúntō

Passive

Indicative

Present

egodemittor
tūdemítteris
isdemíttitur
nōsdemíttimur
vōsdemittíminī
iīdemittúntur

Imperfect

egodemittḗbar
tūdemittēbā́ris
isdemittēbā́tur
nōsdemittēbā́mur
vōsdemittēbā́minī
iīdemittēbántur

I Future

egodemittar
tūdemittḗris
isdemittḗtur
nōsdemittḗmur
vōsdemittḗminī
iīdemitténtur

Perfect

egodemissus sum
tūdemissus es
isdemissus est
nōsdemissī sumus
vōsdemissī estis
iīdemissī sunt

Pluperfect

egodemissus eram
tūdemissus erās
isdemissus erat
nōsdemissī erāmus
vōsdemissī erātis
iīdemissī erant

II Future

egodemissus erō
tūdemissus eris
isdemissus erit
nōsdemissī erimus
vōsdemissī eritis
iīdemissī erunt

Subjunctive

Present

egodemittar
tūdemittā́ris
isdemittā́tur
nōsdemittā́mur
vōsdemittā́minī
iīdemittā́ntur

Imperfect

egodemitterer
tūdemitterḗris
isdemitterḗtur
nōsdemitterḗmur
vōsdemitterḗminī
iīdemitterḗntur








Perfect

egodemissus sim
tūdemissus sīs
isdemissus sit
nōsdemissī sīmus
vōsdemissī sītis
iīdemissī sint

Pluperfect

egodemissus essem
tūdemissus essēs
isdemissus esset
nōsdemissī essēmus
vōsdemissī essētis
iīdemissī essent

Verbs similar to 'demitto'

dimitto, emitto, remitto, admitto, amitto, comitto, demeto, demigro, deminuo, desisto,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *de
3. Proto-Indo-European *-h₁
4. Proto-Indo-European *déh₁
5. Proto-Italic *dē
6. Latin dē
7. Latin de-
8. Proto-Indo-European *mey-?
9. Proto-Indo-European *meyth₂-
10. Proto-Indo-European *-eti
11. Proto-Indo-European *méyth₂eti
12. Proto-Italic *meitō
13. Old Latin mītō
14. Latin mittō
15. Latin dēmittō
16. From de- (“from, away from, down from”) + mittō (“send; emit; throw, cast”).

Verbs referencing "demitto"

Romanian demite.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Animadvertit Caesar unos ex omnibus Sequanos nihil earum rerum facere quas ceteri facerent sed tristes capite demisso terram intueri. (Caesar noticed that the Sequani were the only people of all who did none of those things which the others did, but, with their heads bowed down, gazed on the earth in sadness.) [c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.32]

Vulgate Verses