decurio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of decurio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): decuriō

Active Nominal Forms

Infinitive: decurī́re
Present participle: decuriēns; decuriéntis
Future participle: decurītúrus
Gerund: decuriéndum
Gerundive: decuriéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: decurī́re
Perfect participle: decurī́tum



Active

Indicative

Present

egodecuriō
tūdecurīs
isdecurit
nōsdecurī́mus
vōsdecurī́tis
iīdecuriunt

Imperfect

egodecuriḗbam
tūdecuriḗbās
isdecuriḗbat
nōsdecuriēbā́mus
vōsdecuriēbā́tis
iīdecuriḗbant

I Future

egodecuriam
tūdecuriēs
isdecuriet
nōsdecuriḗmus
vōsdecuriḗtis
iīdecurient

Perfect

egodecurī́vī
tūdecurīvístī
isdecurī́vit
nōsdecurī́vimus
vōsdecurīvístis
iīdecurīvḗrunt

Pluperfect

egodecurī́veram
tūdecurī́verās
isdecurī́verat
nōsdecurīverā́mus
vōsdecurīverā́tis
iīdecurī́verant

II Future

egodecuríverō
tūdecuríveris
isdecuríverit
nōsdecurivérimus
vōsdecurivéritis
iīdecuríverint

Subjunctive

Present

egodecuriam
tūdecuriās
isdecuriat
nōsdecuriā́mus
vōsdecuriā́tis
iīdecuriant

Imperfect

egodecurī́rem
tūdecurī́rēs
isdecurī́ret
nōsdecurīrḗmus
vōsdecurīrḗtis
iīdecurī́rent








Perfect

egodecurī́verim
tūdecurī́veris
isdecurī́verit
nōsdecurīvérimus
vōsdecurīvéritis
iīdecurī́verint

Pluperfect

egodecurīvíssem
tūdecurīvíssēs
isdecurīvísset
nōsdecurīvissḗmus
vōsdecurīvissḗtis
iīdecurīvíssent

I Imperative

tūdecurī
vōsdecurī́te

II Imperative

tūdecurī́tō
isdecurī́tō
vōsdecurītṓte
iīdecuriúntō

Passive

Indicative

Present

egodecúrior
tūdecurī́ris
isdecurī́tur
nōsdecurī́mur
vōsdecurī́minī
iīdecuriúntur

Imperfect

egodecuriḗbar
tūdecuriēbā́ris
isdecuriēbā́tur
nōsdecuriēbā́mur
vōsdecuriēbā́minī
iīdecuriēbántur

I Future

egodecuriar
tūdecuriḗris
isdecuriḗtur
nōsdecuriḗmur
vōsdecuriḗminī
iīdecuriéntur

Perfect

egodecurī́tus sum
tūdecurī́tus es
isdecurī́tus est
nōsdecurī́tī sumus
vōsdecurī́tī estis
iīdecurī́tī sunt

Pluperfect

egodecurī́tus eram
tūdecurī́tus erās
isdecurī́tus erat
nōsdecurī́tī erāmus
vōsdecurī́tī erātis
iīdecurī́tī erant

II Future

egodecurī́tus erō
tūdecurī́tus eris
isdecurī́tus erit
nōsdecurī́tī erimus
vōsdecurī́tī eritis
iīdecurī́tī erunt

Subjunctive

Present

egodecuriar
tūdecuriā́ris
isdecuriā́tur
nōsdecuriā́mur
vōsdecuriā́minī
iīdecuriā́ntur

Imperfect

egodecurī́rer
tūdecurīrḗris
isdecurīrḗtur
nōsdecurīrḗmur
vōsdecurīrḗminī
iīdecurīrḗntur








Perfect

egodecurī́tus sim
tūdecurī́tus sīs
isdecurī́tus sit
nōsdecurī́tī sīmus
vōsdecurī́tī sītis
iīdecurī́tī sint

Pluperfect

egodecurī́tus essem
tūdecurī́tus essēs
isdecurī́tus esset
nōsdecurī́tī essēmus
vōsdecurī́tī essētis
iīdecurī́tī essent

Verbs conjugated like 'decurio'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'decurio'

decurro, decutio, decerno, decerpo, decerto, decipio, decoro, decumbo, defugio, deturbo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Latin decuria
3. Proto-Indo-European *-h₂
4. Proto-Indo-European *-éh₂
5. Proto-Indo-European *-yéti
6. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
7. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
8. Proto-Italic *-ājō
9. Proto-Italic *-āō
10. Latin -ō
11. Latin decuriō
12. From decuria + -ō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • venit Ioseph ab Arimathia nobilis decurio qui et ipse erat expectans regnum Dei et audacter introiit ad Pilatum et petiit corpus Iesu
  • et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus

Vulgate Verses