abnuo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of abnuo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): abnuō

Active Nominal Forms

Infinitive: abnúere
Present participle: abnuēns; abnuéntis
Future participle: abnūtúrus
Gerund: abnuéndum
Gerundive: abnuéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: abnúere
Perfect participle: abnūtum



Active

Indicative

Present

egoabnuō
tūabnuis
isabnuit
nōsabnúimus
vōsabnúitis
iīabnuunt

Imperfect

egoabnuḗbam
tūabnuḗbās
isabnuḗbat
nōsabnuēbā́mus
vōsabnuēbā́tis
iīabnuḗbant

I Future

egoabnuam
tūabnuēs
isabnuet
nōsabnuḗmus
vōsabnuḗtis
iīabnuent

Perfect

egoabnuī
tūabnuístī
isabnuit
nōsabnuimus
vōsabnuístis
iīabnuḗrunt

Pluperfect

egoabnúeram
tūabnúerās
isabnúerat
nōsabnuerā́mus
vōsabnuerā́tis
iīabnúerant

II Future

egoabnúerō
tūabnúeris
isabnúerit
nōsabnuérimus
vōsabnuéritis
iīabnúerint

Subjunctive

Present

egoabnuam
tūabnuās
isabnuat
nōsabnuā́mus
vōsabnuā́tis
iīabnuant

Imperfect

egoabnuerem
tūabnuerēs
isabnueret
nōsabnuerḗmus
vōsabnuerḗtis
iīabnuerent








Perfect

egoabnúerim
tūabnúeris
isabnúerit
nōsabnuérimus
vōsabnuéritis
iīabnúerint

Pluperfect

egoabnuíssem
tūabnuíssēs
isabnuísset
nōsabnuissḗmus
vōsabnuissḗtis
iīabnuíssent

I Imperative

tūabnue
vōsabnúite

II Imperative

tūabnúitō
isabnúitō
vōsabnuitṓte
iīabnuúntō

Passive

Indicative

Present

egoabnuor
tūabnúeris
isabnúitur
nōsabnúimur
vōsabnuíminī
iīabnuúntur

Imperfect

egoabnuḗbar
tūabnuēbā́ris
isabnuēbā́tur
nōsabnuēbā́mur
vōsabnuēbā́minī
iīabnuēbántur

I Future

egoabnuar
tūabnuḗris
isabnuḗtur
nōsabnuḗmur
vōsabnuḗminī
iīabnuéntur

Perfect

egoabnūtus sum
tūabnūtus es
isabnūtus est
nōsabnūtī sumus
vōsabnūtī estis
iīabnūtī sunt

Pluperfect

egoabnūtus eram
tūabnūtus erās
isabnūtus erat
nōsabnūtī erāmus
vōsabnūtī erātis
iīabnūtī erant

II Future

egoabnūtus erō
tūabnūtus eris
isabnūtus erit
nōsabnūtī erimus
vōsabnūtī eritis
iīabnūtī erunt

Subjunctive

Present

egoabnuar
tūabnuā́ris
isabnuā́tur
nōsabnuā́mur
vōsabnuā́minī
iīabnuā́ntur

Imperfect

egoabnuerer
tūabnuerḗris
isabnuerḗtur
nōsabnuerḗmur
vōsabnuerḗminī
iīabnuerḗntur








Perfect

egoabnūtus sim
tūabnūtus sīs
isabnūtus sit
nōsabnūtī sīmus
vōsabnūtī sītis
iīabnūtī sint

Pluperfect

egoabnūtus essem
tūabnūtus essēs
isabnūtus esset
nōsabnūtī essēmus
vōsabnūtī essētis
iīabnūtī essent

Verbs conjugated like 'abnuo'

abluo, abnuo, acuo, alluo, annuo, arguo, assequor, attribuo, coarguo, colloquor, colluo, comminuo, congruo, consequor, constituo, consuo, contribuo, corruo, deminuo, destituo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'abnuo'

abluo, annuo, abdo, abduco, abeo, abigo, abiuro, abludo, abnego, absum,

Translations

Etymology

From ab- (“from, away from”) + *nuō (“nod”), literally “to reject by a nod”.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • vocavit autem rex Israhel omnes seniores terrae et ait animadvertite et videte quoniam insidietur nobis misit enim ad me pro uxoribus meis et filiis et pro argento et auro et non abnui
  • nec abnuo me propinquum sed est alius me propinquior

Vulgate Verses