Nominal Forms
Infinitif:
octroyer
Participe présent:
octroyant /ɔk.tʁwa.jɑ̃/
Participe passé
octroyé /ɔk.tʁwa.je/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | octroie /ɔk.tʁwa/ |
| tu | octroies /ɔk.tʁwa/ |
| il;elle;on | octroie /ɔk.tʁwa/ |
| nous | octroyons /ɔk.tʁwa.jɔ̃/ |
| vous | octroyez /ɔk.tʁwa.je/ |
| ils;elles | octroient /ɔk.tʁwa/ |
Passé composé
| j' | ai octroyé |
| tu | as octroyé |
| il;elle;on | a octroyé |
| nous | avons octroyé |
| vous | avez octroyé |
| ils;elles | ont octroyé |
Imparfait
| j' | octroyais /ɔk.tʁwa.jɛ/ |
| tu | octroyais /ɔk.tʁwa.jɛ/ |
| il;elle;on | octroyait /ɔk.tʁwa.jɛ/ |
| nous | octroyions /ɔk.tʁwaj.jɔ̃/ |
| vous | octroyiez /ɔk.tʁwaj.je/ |
| ils;elles | octroyaient /ɔk.tʁwa.jɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais octroyé |
| tu | avais octroyé |
| il;elle;on | avait octroyé |
| nous | avions octroyé |
| vous | aviez octroyé |
| ils;elles | avaient octroyé |
Futur simple
| j' | octroierai /ɔk.tʁwa.ʁe/ |
| tu | octroieras /ɔk.tʁwa.ʁa/ |
| il;elle;on | octroiera /ɔk.tʁwa.ʁa/ |
| nous | octroierons /ɔk.tʁwa.ʁɔ̃/ |
| vous | octroierez /ɔk.tʁwa.ʁe/ |
| ils;elles | octroieront /ɔk.tʁwa.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai octroyé |
| tu | auras octroyé |
| il;elle;on | aura octroyé |
| nous | aurons octroyé |
| vous | aurez octroyé |
| ils;elles | auront octroyé |
Passé simple
| j' | octroyai /ɔk.tʁwa.je/ |
| tu | octroyas /ɔk.tʁwa.ja/ |
| il;elle;on | octroya /ɔk.tʁwa.ja/ |
| nous | octroyâmes /ɔk.tʁwa.jam/ |
| vous | octroyâtes /ɔk.tʁwa.jat/ |
| ils;elles | octroyèrent /ɔk.tʁwa.jɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus octroyé |
| tu | eus octroyé |
| il;elle;on | eut octroyé |
| nous | eûmes octroyé |
| vous | eûtes octroyé |
| ils;elles | eurent octroyé |
Subjonctif
Présent
| j' | octroie /ɔk.tʁwa/ |
| tu | octroies /ɔk.tʁwa/ |
| il;elle;on | octroie /ɔk.tʁwa/ |
| nous | octroyions /ɔk.tʁwaj.jɔ̃/ |
| vous | octroyiez /ɔk.tʁwaj.je/ |
| ils;elles | octroient /ɔk.tʁwa/ |
Passé composé
| j' | aie octroyé |
| tu | aies octroyé |
| il;elle;on | ait octroyé |
| nous | ayons octroyé |
| vous | ayez octroyé |
| ils;elles | aient octroyé |
Imparfait
| j' | octroyasse /ɔk.tʁwa.jas/ |
| tu | octroyasses /ɔk.tʁwa.jas/ |
| il;elle;on | octroyât /ɔk.tʁwa.ja/ |
| nous | octroyassions /ɔk.tʁwa.ja.sjɔ̃/ |
| vous | octroyassiez /ɔk.tʁwa.ja.sje/ |
| ils;elles | octroyassent /ɔk.tʁwa.jas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse octroyé |
| tu | eusses octroyé |
| il;elle;on | eût octroyé |
| nous | eussions octroyé |
| vous | eussiez octroyé |
| ils;elles | eussent octroyé |
Conditionnel
Présent
| j' | octroierais /ɔk.tʁwa.ʁɛ/ |
| tu | octroierais /ɔk.tʁwa.ʁɛ/ |
| il;elle;on | octroierait /ɔk.tʁwa.ʁɛ/ |
| nous | octroierions /ɔk.tʁwa.ʁjɔ̃/ |
| vous | octroieriez /ɔk.tʁwa.ʁje/ |
| ils;elles | octroieraient /ɔk.tʁwa.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais octroyé |
| tu | aurais octroyé |
| il;elle;on | aurait octroyé |
| nous | aurions octroyé |
| vous | auriez octroyé |
| ils;elles | auraient octroyé |
Imperatif
| tu | octroie /ɔk.tʁwa/ |
| nous | octroyons /ɔk.tʁwa.jɔ̃/ |
| vous | octroyez /ɔk.tʁwa.je/ |
Verbs conjugated like 'octroyer'
aboyer,
apitoyer,
atermoyer,
avoyer,
blanchoyer,
blondoyer,
bordoyer,
bornoyer,
carroyer,
charroyer,
chatoyer,
choyer,
convoyer,
corroyer,
coudoyer,
côtoyer,
dégravoyer,
dénoyer,
déployer,
dévoyer, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'octroyer'
broyer,
carroyer,
choyer,
chromer,
corroyer,
côtoyer,
doctriner,
écrouer,
estroper,
foudroyer,
Translations
octroy, to grant a privilege
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- accorder
- permettre, donner, abandonner, concéder, céder, rétrocéder, allouer, attribuer, gratifier, pourvoir, procurer, fournir, acquiescer, agréer, ratifier, accepter, approuver, admettre, convenir, consentir, adhérer
Etymology
Inherited from Middle French octroyer, from Old French otroiier, from Early Medieval Latin auctōrizāre. The ‹c› was reinserted after the Latin etymon, at first in spelling, since Early Modern French also in speech. Doublet of autoriser. See: Old French '
otroiier'.
Verbs referencing "octroyer"
German, old spelling
oktroyieren, Romanian
octroia.
Additional Information
octroyer. v. a. (il se conjugue comme
Employer.) Concéder, accorder. Il n'est guère d'usage qu'en style de Chancellerie.
Octroyer une grâce, une demande. Octroyé, ée.
Octroyé, ée. participe.
Sample Sentences