Nominal Forms
Infinitif:
ânonner
Participe présent:
ânonnant /a.nɔ.nɑ̃; ɑ.nɔ.nɑ̃/
Participe passé
ânonné /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| tu | ânonnes /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| il;elle;on | ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| nous | ânonnons /a.nɔ.nɔ̃; ɑ.nɔ.nɔ̃/ |
| vous | ânonnez /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/ |
| ils;elles | ânonnent /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
Passé composé
| j' | ai ânonné |
| tu | as ânonné |
| il;elle;on | a ânonné |
| nous | avons ânonné |
| vous | avez ânonné |
| ils;elles | ont ânonné |
Imparfait
| j' | ânonnais /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/ |
| tu | ânonnais /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/ |
| il;elle;on | ânonnait /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/ |
| nous | ânonnions /a.nɔ.njɔ̃; ɑ.nɔ.njɔ̃/ |
| vous | ânonniez /a.nɔ.nje; ɑ.nɔ.nje/ |
| ils;elles | ânonnaient /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais ânonné |
| tu | avais ânonné |
| il;elle;on | avait ânonné |
| nous | avions ânonné |
| vous | aviez ânonné |
| ils;elles | avaient ânonné |
Futur simple
| j' | ânonnerai /a.nɔn.ʁe; ɑ.nɔn.ʁe/ |
| tu | ânonneras /a.nɔn.ʁa; ɑ.nɔn.ʁa/ |
| il;elle;on | ânonnera /a.nɔn.ʁa; ɑ.nɔn.ʁa/ |
| nous | ânonnerons /a.nɔn.ʁɔ̃; ɑ.nɔn.ʁɔ̃/ |
| vous | ânonnerez /a.nɔn.ʁe; ɑ.nɔn.ʁe/ |
| ils;elles | ânonneront /a.nɔn.ʁɔ̃; ɑ.nɔn.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai ânonné |
| tu | auras ânonné |
| il;elle;on | aura ânonné |
| nous | aurons ânonné |
| vous | aurez ânonné |
| ils;elles | auront ânonné |
Passé simple
| j' | ânonnai /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/ |
| tu | ânonnas /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/ |
| il;elle;on | ânonna /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/ |
| nous | ânonnâmes /a.nɔ.nam; ɑ.nɔ.nam/ |
| vous | ânonnâtes /a.nɔ.nat; ɑ.nɔ.nat/ |
| ils;elles | ânonnèrent /a.nɔ.nɛʁ; ɑ.nɔ.nɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus ânonné |
| tu | eus ânonné |
| il;elle;on | eut ânonné |
| nous | eûmes ânonné |
| vous | eûtes ânonné |
| ils;elles | eurent ânonné |
Subjonctif
Présent
| j' | ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| tu | ânonnes /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| il;elle;on | ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| nous | ânonnions /a.nɔ.njɔ̃; ɑ.nɔ.njɔ̃/ |
| vous | ânonniez /a.nɔ.nje; ɑ.nɔ.nje/ |
| ils;elles | ânonnent /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
Passé composé
| j' | aie ânonné |
| tu | aies ânonné |
| il;elle;on | ait ânonné |
| nous | ayons ânonné |
| vous | ayez ânonné |
| ils;elles | aient ânonné |
Imparfait
| j' | ânonnasse /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/ |
| tu | ânonnasses /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/ |
| il;elle;on | ânonnât /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/ |
| nous | ânonnassions /a.nɔ.na.sjɔ̃; ɑ.nɔ.na.sjɔ̃/ |
| vous | ânonnassiez /a.nɔ.na.sje; ɑ.nɔ.na.sje/ |
| ils;elles | ânonnassent /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse ânonné |
| tu | eusses ânonné |
| il;elle;on | eût ânonné |
| nous | eussions ânonné |
| vous | eussiez ânonné |
| ils;elles | eussent ânonné |
Conditionnel
Présent
| j' | ânonnerais /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/ |
| tu | ânonnerais /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/ |
| il;elle;on | ânonnerait /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/ |
| nous | ânonnerions /a.nɔ.nə.ʁjɔ̃; ɑ.nɔ.nə.ʁjɔ̃/ |
| vous | ânonneriez /a.nɔ.nə.ʁje; ɑ.nɔ.nə.ʁje/ |
| ils;elles | ânonneraient /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais ânonné |
| tu | aurais ânonné |
| il;elle;on | aurait ânonné |
| nous | aurions ânonné |
| vous | auriez ânonné |
| ils;elles | auraient ânonné |
Imperatif
| tu | ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/ |
| nous | ânonnons /a.nɔ.nɔ̃; ɑ.nɔ.nɔ̃/ |
| vous | ânonnez /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/ |
Verbs conjugated like 'ânonner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ânonner'
abonner,
adonner,
bâtonner,
canonner,
donner,
énoncer,
entonner,
étonner,
faonner,
inonder,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- épeler
- déchiffrer
- bredouiller
- bafouiller, balbutier, marmonner, marmotter, murmurer, embrouiller, baragouiner, cafouiller
- bafouiller
- bredouiller, bégayer, troubler, barboter, baragouiner, cafouiller, marmonner
- balbutier
- bafouiller
Etymology
From ânon (“young donkey”) + -er.
Additional Information
ânonner. v. n. ne lire ou ne réciter, ne répondre qu'avec peine, qu'en hésitant.
Il y a deux ans que cet enfant va à l'école, et il ne fait encore qu'ânonner. Ânonner en récitant sa leçon. Quand il soutint sa thèse,
il ne faisait qu'ânonner. Il est familier.
Il s'emploie quelquefois activement. Cet écolier ne fait qu'ânonner sa leçon.
Ânonné, ée.
Ânonné, ée. participe.
Sample Sentences