ânonner – French verb conjugation

French verb forms of ânonner

Nominal Forms

Infinitif: ânonner
Participe présent: ânonnant /a.nɔ.nɑ̃; ɑ.nɔ.nɑ̃/
Participe passé ânonné /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/
tuânonnes /a.nɔn; ɑ.nɔn/
il;elle;onânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/
nousânonnons /a.nɔ.nɔ̃; ɑ.nɔ.nɔ̃/
vousânonnez /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/
ils;ellesânonnent /a.nɔn; ɑ.nɔn/

Passé composé

j'ai ânonné
tuas ânonné
il;elle;ona ânonné
nousavons ânonné
vousavez ânonné
ils;ellesont ânonné

Imparfait

j'ânonnais /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/
tuânonnais /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/
il;elle;onânonnait /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/
nousânonnions /a.nɔ.njɔ̃; ɑ.nɔ.njɔ̃/
vousânonniez /a.nɔ.nje; ɑ.nɔ.nje/
ils;ellesânonnaient /a.nɔ.nɛ; ɑ.nɔ.nɛ/

Plus-que-parfait

j'avais ânonné
tuavais ânonné
il;elle;onavait ânonné
nousavions ânonné
vousaviez ânonné
ils;ellesavaient ânonné

Futur simple

j'ânonnerai /a.nɔn.ʁe; ɑ.nɔn.ʁe/
tuânonneras /a.nɔn.ʁa; ɑ.nɔn.ʁa/
il;elle;onânonnera /a.nɔn.ʁa; ɑ.nɔn.ʁa/
nousânonnerons /a.nɔn.ʁɔ̃; ɑ.nɔn.ʁɔ̃/
vousânonnerez /a.nɔn.ʁe; ɑ.nɔn.ʁe/
ils;ellesânonneront /a.nɔn.ʁɔ̃; ɑ.nɔn.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai ânonné
tuauras ânonné
il;elle;onaura ânonné
nousaurons ânonné
vousaurez ânonné
ils;ellesauront ânonné

Passé simple

j'ânonnai /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/
tuânonnas /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/
il;elle;onânonna /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/
nousânonnâmes /a.nɔ.nam; ɑ.nɔ.nam/
vousânonnâtes /a.nɔ.nat; ɑ.nɔ.nat/
ils;ellesânonnèrent /a.nɔ.nɛʁ; ɑ.nɔ.nɛʁ/

Passé antérieur

j'eus ânonné
tueus ânonné
il;elle;oneut ânonné
nouseûmes ânonné
vouseûtes ânonné
ils;elleseurent ânonné

Subjonctif

Présent

j'ânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/
tuânonnes /a.nɔn; ɑ.nɔn/
il;elle;onânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/
nousânonnions /a.nɔ.njɔ̃; ɑ.nɔ.njɔ̃/
vousânonniez /a.nɔ.nje; ɑ.nɔ.nje/
ils;ellesânonnent /a.nɔn; ɑ.nɔn/

Passé composé

j'aie ânonné
tuaies ânonné
il;elle;onait ânonné
nousayons ânonné
vousayez ânonné
ils;ellesaient ânonné

Imparfait

j'ânonnasse /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/
tuânonnasses /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/
il;elle;onânonnât /a.nɔ.na; ɑ.nɔ.na/
nousânonnassions /a.nɔ.na.sjɔ̃; ɑ.nɔ.na.sjɔ̃/
vousânonnassiez /a.nɔ.na.sje; ɑ.nɔ.na.sje/
ils;ellesânonnassent /a.nɔ.nas; ɑ.nɔ.nas/

Plus-que-parfait

j'eusse ânonné
tueusses ânonné
il;elle;oneût ânonné
nouseussions ânonné
vouseussiez ânonné
ils;elleseussent ânonné

Conditionnel

Présent

j'ânonnerais /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/
tuânonnerais /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/
il;elle;onânonnerait /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/
nousânonnerions /a.nɔ.nə.ʁjɔ̃; ɑ.nɔ.nə.ʁjɔ̃/
vousânonneriez /a.nɔ.nə.ʁje; ɑ.nɔ.nə.ʁje/
ils;ellesânonneraient /a.nɔn.ʁɛ; ɑ.nɔn.ʁɛ/

Passé

j'aurais ânonné
tuaurais ânonné
il;elle;onaurait ânonné
nousaurions ânonné
vousauriez ânonné
ils;ellesauraient ânonné

Imperatif

tuânonne /a.nɔn; ɑ.nɔn/
nousânonnons /a.nɔ.nɔ̃; ɑ.nɔ.nɔ̃/
vousânonnez /a.nɔ.ne; ɑ.nɔ.ne/

Verbs conjugated like 'ânonner'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From ânon (“young donkey”) + -er.

Additional Information

ânonner. v. n. ne lire ou ne réciter, ne répondre qu'avec peine, qu'en hésitant. Il y a deux ans que cet enfant va à l'école, et il ne fait encore qu'ânonner. Ânonner en récitant sa leçon. Quand il soutint sa thèse, il ne faisait qu'ânonner. Il est familier.

Il s'emploie quelquefois activement. Cet écolier ne fait qu'ânonner sa leçon.

Ânonné, ée.
Ânonné, ée. participe.

Sample Sentences