Nominal Forms
Infinitive: veita
First participle: hafa veitt
Second participle: veitt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | veiti |
| þú | veitir |
| hann | veitir |
| við | veitum |
| þið | veitið |
| þeir | veita |
Perfect
| ég | hef veitt |
| þú | hefur veitt |
| hann | hefur veitt |
| við | höfum veitt |
| þið | hafið veitt |
| þeir | hafa veitt |
Past
| ég | veitti |
| þú | veittir |
| hann | veitti |
| við | veittum |
| þið | veittuð |
| þeir | veittu |
Pluperfect
| ég | hafði veitt |
| þú | hafðir veitt |
| hann | hafði veitt |
| við | höfðum veitt |
| þið | höfðuð veitt |
| þeir | höfðu veitt |
Future
| ég | mun veita |
| þú | munt veita |
| hann | mun veita |
| við | munum veita |
| þið | munuð veita |
| þeir | munu veita |
Future Perfect
| ég | mun hafa veitt |
| þú | munt hafa veitt |
| hann | mun hafa veitt |
| við | munum hafa veitt |
| þið | munuð hafa veitt |
| þeir | munu hafa veitt |
Subjunctive
Present
| ég | veiti |
| þú | veitir |
| hann | veiti |
| við | veitum |
| þið | veitið |
| þeir | veiti |
Perfect
| ég | hafi veitt |
| þú | hafir veitt |
| hann | hafi veitt |
| við | höfum veitt |
| þið | hafið veitt |
| þeir | hafi veitt |
Past
| ég | veitti |
| þú | veittir |
| hann | veitti |
| við | veittum |
| þið | veittuð |
| þeir | veittu |
Pluperfect
| ég | hefði veitt |
| þú | hefðir veitt |
| hann | hefði veitt |
| við | hefðum veitt |
| þið | hefðuð veitt |
| þeir | hefðu veitt |
Conditional
Present
| ég | mundi veita |
| þú | mundir veita |
| hann | mundi veita |
| við | mundum veita |
| þið | munduð veita |
| þeir | mundu veita |
Past conditional
| ég | mundi hafa veitt |
| þú | mundir hafa veitt |
| hann | mundi hafa veitt |
| við | mundum hafa veitt |
| þið | munduð hafa veitt |
| þeir | mundu hafa veitt |
Imperative
| þú | veit |
| við | veitum |
| þið | veitið |
Sample Sentences
-
sæfjónasýningir er 4 sinnum á dag. Miðinn ykkar veitir aðgang að öllum sýningum.
(Free Willy)
-
Þögn! Þú veittir mér aðgang. Verst að þú skulir ekki fara með mér.
(Lethal Weapon 3)
Etymology
From Old Norse veita (“to grant, give”), from Proto-Germanic *waitijaną (“to let know, show”, causative of Proto-Germanic *witaną (“to know”)), from Proto-Indo-European *woyd-éye-ti (“to let see, show”, causative), derived from the root Proto-Indo-European *weyd- (“to catch sight of”). Closely related to Old Frisian wēta (“to claim, testify”) and Old High German weizen (“to show, prove”). See: Proto-Germanic '
*waitijaną'.
Verbs conjugated like 'veita'
aflýsa,
auglýsa,
aðgæta,
beita,
bleyta,
breyta,
brynna,
bæta,
endurbæta,
endurreisa,
fenna,
fleyta,
flýta,
fylla,
gleypa,
grennast,
grilla,
gæta,
hagnýta,
hella, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'veita'
beita,
heita,
leita,
neita,
veiða,
veifa,
veina,
velta,
vita,
álita,
Translations