Nominal Forms
Infinitive: sturta
First participle: hafa sturtað
Second participle: sturtað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | sturta |
| þú | sturtar |
| hann | sturtar |
| við | sturtum |
| þið | sturtið |
| þeir | sturta |
Perfect
| ég | hef sturtað |
| þú | hefur sturtað |
| hann | hefur sturtað |
| við | höfum sturtað |
| þið | hafið sturtað |
| þeir | hafa sturtað |
Past
| ég | sturtaði |
| þú | sturtaðir |
| hann | sturtaði |
| við | sturtuðum |
| þið | sturtuðuð |
| þeir | sturtuðu |
Pluperfect
| ég | hafði sturtað |
| þú | hafðir sturtað |
| hann | hafði sturtað |
| við | höfðum sturtað |
| þið | höfðuð sturtað |
| þeir | höfðu sturtað |
Future
| ég | mun sturta |
| þú | munt sturta |
| hann | mun sturta |
| við | munum sturta |
| þið | munuð sturta |
| þeir | munu sturta |
Future Perfect
| ég | mun hafa sturtað |
| þú | munt hafa sturtað |
| hann | mun hafa sturtað |
| við | munum hafa sturtað |
| þið | munuð hafa sturtað |
| þeir | munu hafa sturtað |
Subjunctive
Present
| ég | sturti |
| þú | sturtir |
| hann | sturti |
| við | sturtum |
| þið | sturtið |
| þeir | sturti |
Perfect
| ég | hafi sturtað |
| þú | hafir sturtað |
| hann | hafi sturtað |
| við | höfum sturtað |
| þið | hafið sturtað |
| þeir | hafi sturtað |
Past
| ég | sturtaði |
| þú | sturtaðir |
| hann | sturtaði |
| við | sturtuðum |
| þið | sturtuðuð |
| þeir | sturtuðu |
Pluperfect
| ég | hefði sturtað |
| þú | hefðir sturtað |
| hann | hefði sturtað |
| við | hefðum sturtað |
| þið | hefðuð sturtað |
| þeir | hefðu sturtað |
Conditional
Present
| ég | mundi sturta |
| þú | mundir sturta |
| hann | mundi sturta |
| við | mundum sturta |
| þið | munduð sturta |
| þeir | mundu sturta |
Past conditional
| ég | mundi hafa sturtað |
| þú | mundir hafa sturtað |
| hann | mundi hafa sturtað |
| við | mundum hafa sturtað |
| þið | munduð hafa sturtað |
| þeir | mundu hafa sturtað |
Imperative
| þú | sturta |
| við | sturtum |
| þið | sturtið |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Danish styrte, from Middle Low German storten, from Old Saxon *sturtian, from Proto-West Germanic *sturtijan. See: Danish '
styrte'.
Verbs conjugated like 'sturta'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'sturta'
Translations