Nominal Forms
Infinitive: blekkja
First participle: hafa blekkt
Second participle: blekkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | blekki |
| þú | blekkir |
| hann | blekkir |
| við | blekkjum |
| þið | blekkið |
| þeir | blekkja |
Perfect
| ég | hef blekkt |
| þú | hefur blekkt |
| hann | hefur blekkt |
| við | höfum blekkt |
| þið | hafið blekkt |
| þeir | hafa blekkt |
Past
| ég | blekkti |
| þú | blekktir |
| hann | blekkti |
| við | blekktum |
| þið | blekktuð |
| þeir | blekktu |
Pluperfect
| ég | hafði blekkt |
| þú | hafðir blekkt |
| hann | hafði blekkt |
| við | höfðum blekkt |
| þið | höfðuð blekkt |
| þeir | höfðu blekkt |
Future
| ég | mun blekkja |
| þú | munt blekkja |
| hann | mun blekkja |
| við | munum blekkja |
| þið | munuð blekkja |
| þeir | munu blekkja |
Future Perfect
| ég | mun hafa blekkt |
| þú | munt hafa blekkt |
| hann | mun hafa blekkt |
| við | munum hafa blekkt |
| þið | munuð hafa blekkt |
| þeir | munu hafa blekkt |
Subjunctive
Present
| ég | blekki |
| þú | blekkir |
| hann | blekki |
| við | blekkjum |
| þið | blekkið |
| þeir | blekki |
Perfect
| ég | hafi blekkt |
| þú | hafir blekkt |
| hann | hafi blekkt |
| við | höfum blekkt |
| þið | hafið blekkt |
| þeir | hafi blekkt |
Past
| ég | blekkti |
| þú | blekktir |
| hann | blekkti |
| við | blekktum |
| þið | blekktuð |
| þeir | blekktu |
Pluperfect
| ég | hefði blekkt |
| þú | hefðir blekkt |
| hann | hefði blekkt |
| við | hefðum blekkt |
| þið | hefðuð blekkt |
| þeir | hefðu blekkt |
Conditional
Present
| ég | mundi blekkja |
| þú | mundir blekkja |
| hann | mundi blekkja |
| við | mundum blekkja |
| þið | munduð blekkja |
| þeir | mundu blekkja |
Past conditional
| ég | mundi hafa blekkt |
| þú | mundir hafa blekkt |
| hann | mundi hafa blekkt |
| við | mundum hafa blekkt |
| þið | munduð hafa blekkt |
| þeir | mundu hafa blekkt |
Imperative
| þú | blekk |
| við | blekkjum |
| þið | blekkið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse blekkja, from Proto-Germanic *blankijaną, whence also English blench (“to flinch”). See: Proto-Germanic '
*blankijaną', English '
blench'.
Verbs referencing "blekkja"
English
blench, Old English
blencan.
Verbs conjugated like 'blekkja'
bleikja,
blekkja,
drekkja,
flækja,
fylkja,
hrækja,
kveikja,
kyrkja,
likja,
likjast,
merkja,
mýkja,
reykja,
rykkja,
rækja,
ræskja,
ríkja,
samþykkja,
skenkja,
sleikja, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'blekkja'
bleikja,
bleðja,
drekkja,
klekja,
skekkja,
sleikja,
þekkja,
bakka,
belgja,
berja,
Translations
deceive, trick or mislead
befool, to fool, trick or deceive someone