Nominal Forms
Infinitive: ýfa
First participle: hafa ýft
Second participle: ýft
Indicative
Present
| ég | ýfi |
| þú | ýfir |
| hann | ýfir |
| við | ýfum |
| þið | ýfið |
| þeir | ýfa |
Perfect
| ég | hef ýft |
| þú | hefur ýft |
| hann | hefur ýft |
| við | höfum ýft |
| þið | hafið ýft |
| þeir | hafa ýft |
Past
| ég | ýfði |
| þú | ýfðir |
| hann | ýfði |
| við | ýfðum |
| þið | ýfðuð |
| þeir | ýfðu |
Pluperfect
| ég | hafði ýft |
| þú | hafðir ýft |
| hann | hafði ýft |
| við | höfðum ýft |
| þið | höfðuð ýft |
| þeir | höfðu ýft |
Future
| ég | mun ýfa |
| þú | munt ýfa |
| hann | mun ýfa |
| við | munum ýfa |
| þið | munuð ýfa |
| þeir | munu ýfa |
Future Perfect
| ég | mun hafa ýft |
| þú | munt hafa ýft |
| hann | mun hafa ýft |
| við | munum hafa ýft |
| þið | munuð hafa ýft |
| þeir | munu hafa ýft |
Subjunctive
Present
| ég | ýfi |
| þú | ýfir |
| hann | ýfi |
| við | ýfum |
| þið | ýfið |
| þeir | ýfi |
Perfect
| ég | hafi ýft |
| þú | hafir ýft |
| hann | hafi ýft |
| við | höfum ýft |
| þið | hafið ýft |
| þeir | hafi ýft |
Past
| ég | ýfði |
| þú | ýfðir |
| hann | ýfði |
| við | ýfðum |
| þið | ýfðuð |
| þeir | ýfðu |
Pluperfect
| ég | hefði ýft |
| þú | hefðir ýft |
| hann | hefði ýft |
| við | hefðum ýft |
| þið | hefðuð ýft |
| þeir | hefðu ýft |
Conditional
Present
| ég | mundi ýfa |
| þú | mundir ýfa |
| hann | mundi ýfa |
| við | mundum ýfa |
| þið | munduð ýfa |
| þeir | mundu ýfa |
Past conditional
| ég | mundi hafa ýft |
| þú | mundir hafa ýft |
| hann | mundi hafa ýft |
| við | mundum hafa ýft |
| þið | munduð hafa ýft |
| þeir | mundu hafa ýft |
Sample Sentences
Etymology
1. Inherited from Old Norse ýfa (“rip up”).
2. Cognate with Norwegian Bokmål yve. See: Norwegian '
yve'.
Verbs conjugated like 'ýfa'
deyfa,
dirfa,
dreifa,
dýfa,
erfa,
fullgera,
færa,
gera,
gerast,
heyra,
hlífa,
hreyfa,
hræra,
keyra,
kunngera,
kyrra,
kæfa,
kæra,
lagfæra,
leifa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ýfa'
æfa,
dýfa,
efa,
ýja,
ýla,
ýra,
ýta,
æða,
æja,
æla,
Translations