sortaa – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of sortaa

Hyphenation: sor‧taa

Indicative

Present

Sg.1sorran
Sg.2sorrat
Sg.3sortaa
Pl.1sorramma
Pl.2sorratta
Pl.3sortaat; sortavat; sorretaa
Impersonalsorretaa

Imperfect

Sg.1sorsin
Sg.2sorsit
Sg.3sorsi
Pl.1sorsimma
Pl.2sorsitta
Pl.3sorsiit; sorsivat; sorrettii
Impersonalsorrettii

Conditional

Sg.1sortaisin
Sg.2sortaisit
Sg.3sortais
Pl.1sortaisimma
Pl.2sortaisitta
Pl.3sortaisiit; sortaisivat; sorrettais
Impersonalsorrettais

Potential

Sg.1sortanen
Sg.2sortanet
Sg.3sortanoo
Pl.1sortanemma
Pl.2sortanetta
Pl.3sortanoot
Impersonalsorrettannoo

Imperative

Sg.2sortaist; sorra
Sg.3sortakoo
Pl.2sortakaa
Pl.3sortakoot
Impersonalsorrettakkoo

Infinitives

I Infinitivesortaa
II Infinitive, inessivesortajees
II Infinitive, instructivesortaen
III Infinitive, illativesortamaa
III Infinitive, inessivesortamaas
III Infinitive, elativesortamast
III Infinitive, abessivesortamata
IV Infinitive, nominativesortamiin
IV Infinitive, partitivesortamista; sortamist

Participles

Active Presentsortava
Passive Presentsorrettava
Active Pastsortant; sortanut
Passive Pastsorrettu

Verbs conjugated like sortaa

sortaa, murtaa,

Etymology

From Proto-Finnic *sortadak (“to tip over”). Cognates include Finnish sortaa and Veps sorta. See: Finnish with old forms 'sortaa', Veps 'sorta'.

Verbs referencing "sortaa"

Finnish with old forms sortaa.

Sample Sentences