Infinitive
crāien
Participles
| Present | crāiendi |
| Past | crāit; gicrāit |
Indicative
Present
| 1st sing. | crāio; crāion |
| 2nd sing. | crāis; crāist |
| 3rd sing. | crāit |
| 1st plur. | crāien |
| 2nd plur. | crāit |
| 3rd plur. | crāient |
Past
| 1st sing. | criew; crāida |
| 2nd sing. | criewi; crāidos |
| 3rd sing. | criew; crāida |
| 1st plur. | criewun; crāidun |
| 2nd plur. | criewut; crāidut |
| 3rd plur. | criewun; crāidun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | crāie |
| 2nd sing. | crāies; crāiest |
| 3rd sing. | crāie |
| 1st plur. | crāien |
| 2nd plur. | crāiet |
| 3rd plur. | crāien |
Past
| 1st sing. | criewi; crāidi |
| 2nd sing. | criewi; crāidis |
| 3rd sing. | criewi; crāidi |
| 1st plur. | criewin; crāidin |
| 2nd plur. | criewit; crāidit |
| 3rd plur. | criewin; crāidin |
Verbs conjugated like craien
craien,
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-