craien – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of craien

Infinitive

crāien

Participles

Presentcrāiendi
Pastcrāit; gicrāit

Indicative

Present

1st sing.crāio; crāion
2nd sing.crāis; crāist
3rd sing.crāit
1st plur.crāien
2nd plur.crāit
3rd plur.crāient

Past

1st sing.criew; crāida
2nd sing.criewi; crāidos
3rd sing.criew; crāida
1st plur.criewun; crāidun
2nd plur.criewut; crāidut
3rd plur.criewun; crāidun

Subjunctive

Present

1st sing.crāie
2nd sing.crāies; crāiest
3rd sing.crāie
1st plur.crāien
2nd plur.crāiet
3rd plur.crāien

Past

1st sing.criewi; crāidi
2nd sing.criewi; crāidis
3rd sing.criewi; crāidi
1st plur.criewin; crāidin
2nd plur.criewit; crāidit
3rd plur.criewin; crāidin

Imperative

Singularcrāi
Pluralcrāit

Verbs conjugated like craien

craien,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-