Infinitive
| Nominative | dinsen |
| Genitive | dinsens |
| Dative | dinsene |
Participles
| Present | dinsende |
| Past | gedonsen |
Indicative
Present
| 1st sing. | dinse |
| 2nd sing. | dins; dinses |
| 3rd sing. | dinst; dinset |
| 1st plur. | dinsen |
| 2nd plur. | dinst; dinset |
| 3rd plur. | dinsen |
Past
| 1st sing. | dans |
| 2nd sing. | dons; donses |
| 3rd sing. | dans |
| 1st plur. | donsen |
| 2nd plur. | donst; donset |
| 3rd plur. | donsen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | dinse |
| 2nd sing. | dins; dinses |
| 3rd sing. | dinse |
| 1st plur. | dinsen |
| 2nd plur. | dinst; dinset |
| 3rd plur. | dinsen |
Past
| 1st sing. | donse |
| 2nd sing. | donses |
| 3rd sing. | donse |
| 1st plur. | donsen |
| 2nd plur. | donset |
| 3rd plur. | donsen |
Imperative
| Singular | dins; dinse |
| Plural | dinst; dinset |
Verbs conjugated like dinsen
dinsen,
Etymology
From Old Dutch thinsan, from Proto-Germanic *þinsaną. See: Proto-Germanic '
*þinsaną'.
Sample Sentences
Cognates
-