Infinitive
wittichnannerhaue
/ˈvitiçˌnanɐˌhaʊ̯ ə/
Participle
wittichnannergehaud
Verb with object in accusative.
Present
| ich | haue wittichnanner |
| du | haust wittichnanner |
| er;sie;das;ma | haud wittichnanner |
| meer | haue wittichnanner |
| deer | haud wittichnanner |
| sie | haue wittichnanner |
Past
| ich | hon wittichnannergehaud |
| du | host wittichnannergehaud |
| er;sie;das;ma | hod wittichnannergehaud |
| meer | hon wittichnannergehaud |
| deer | hod wittichnannergehaud |
| sie | hon wittichnannergehaud |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | hau wittichnanner |
| 2nd plur. | haud wittichnanner |
Etymology
← wittichnanner + haue