Infinitive
wittichnannerfliehe
/ˈvitiçˌnanɐˌfliːhə/
Participle
wittichnannergefloh
Intransitive verb.
Present
| ich | fliehe wittichnanner |
| du | fliehst wittichnanner |
| er;sie;das;ma | fliehd wittichnanner |
| meer | fliehe wittichnanner |
| deer | fliehd wittichnanner |
| sie | fliehe wittichnanner |
Past
| ich | sin wittichnannergefloh |
| du | bist wittichnannergefloh |
| er;sie;das;ma | is wittichnannergefloh |
| meer | sin wittichnannergefloh |
| deer | seid wittichnannergefloh |
| sie | sin wittichnannergefloh |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | flieh wittichnanner |
| 2nd plur. | fliehd wittichnanner |
Etymology
← wittichnanner + fliehe