Infinitive: drettja
Supine: drekkt
Indicative
Present
| ig | drettjer |
| du | drettjer |
| an;ą̊;eð | drettjer |
| wįð | drettjum |
| ið | drettjið |
| dier | drettja |
Past
| ig | drekkte |
| du | drekkte |
| an;ą̊;eð | drekkte |
| wįð | drekktum |
| ið | drekktið |
| dier | drekkte |
Imperative
| Sg.2 | drettje |
| Pl.1 | drettjum |
| Pl.2 | drettjið |
Etymology
From Old Norse drekkja, from Proto-Germanic *drankijaną. Cognate with Swedish dränka. See: Proto-Germanic '
*drankijaną', Swedish '
dränka'.
Verbs conjugated like drettja
brettja,
slettja,
drettja,
strettja,
knettja,
knyttja,
klettja,
sprettja,
tryttja,
tyttja,
tettja,
stettja,
wettja,
ryttja,
rettja,
fetryttja,