Participles
| Present | sinnende |
| Past | (ġe)sunnen |
Indicative
Present
| 1st sing. | sinne |
| 2nd sing. | sinst |
| 3rd sing. | sinþ |
| 1st plur. | sinnaþ |
| 2nd plur. | sinnaþ |
| 3rd plur. | sinnaþ |
Past
| 1st sing. | sann |
| 2nd sing. | sunne |
| 3rd sing. | sann |
| 1st plur. | sunnon |
| 2nd plur. | sunnon |
| 3rd plur. | sunnon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | sinne |
| 2nd sing. | sinne |
| 3rd sing. | sinne |
| 1st plur. | sinnen |
| 2nd plur. | sinnen |
| 3rd plur. | sinnen |
Past
| 1st sing. | sunne |
| 2nd sing. | sunne |
| 3rd sing. | sunne |
| 1st plur. | sunnen |
| 2nd plur. | sunnen |
| 3rd plur. | sunnen |
Imperative
| Singular | sinn |
| Plural | sinnaþ |
Verbs conjugated like 'sinnan'
sinnan,
Verbs similar to 'sinnan'
linnan,
rinnan,
sincan,
singan,
spinnan,
tinnan,
winnan,
bannan,
bindan,
birnan,
Etymology
From Proto-West Germanic *sinnan (“to journey, spend time, sojourn”). Akin to Old High German sinnan, Old Norse sinn (“time, journey”), Old English sīþian (“to travel”), Old English sendan (“to send”). See: Old High German 'sinnan', Old English '
sendan'.
Sample Sentences
Cognates
-