settan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of settan

Infinitive

settan
settenne

Participles

Presentsettende
Past(ġe)seted; (ġe)sett; (ġe)set

Indicative

Present

1st sing.sette
2nd sing.setst
3rd sing.sett; set
1st plur.settaþ
2nd plur.settaþ
3rd plur.settaþ

Past

1st sing.sette
2nd sing.settest
3rd sing.sette
1st plur.setton
2nd plur.setton
3rd plur.setton

Subjunctive

Present

1st sing.sette
2nd sing.sette
3rd sing.sette
1st plur.setten
2nd plur.setten
3rd plur.setten

Past

1st sing.sette
2nd sing.sette
3rd sing.sette
1st plur.setten
2nd plur.setten
3rd plur.setten

Imperative

Singularsete
Pluralsettaþ

Etymology

1. From Proto-West Germanic *sattjan.
2. Cognates
3. Cognate with Old Saxon settian (Dutch zetten), Old High German sezzen (German setzen), Old Norse setja (Swedish sätta), Gothic 𐍃𐌰𐍄𐌾𐌰𐌽 (satjan). Compare Old English sittan. See: Old Saxon 'settian', Dutch 'zetten', German, old spelling 'setzen', Swedish 'sätta', Old English 'sittan'.

Verbs referencing "settan"

English set, Indonesian set, Middle English setten.

Sample Sentences

  • Setton sǣmēþe / sīde sċyldas
  • rondas reġnhearde / wið þæs reċedes weal. (Sea-weary they set / their wide shields
  • round and very strong / against the hall's wall.)
  • Homilies of the Anglo-Saxon Church
  • Sē rixode on ðām cynerīce ðrēo and sixtiġ gēara, and siððan sette his ǣnne sunu tō ealdormen, and ōðerne tō cyninge. (He ruled the kingdom for sixty-three years, and then appointed his first son prince, and his second king.)

Cognates

See the 10 cognates of settan