gesecgan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gesecgan

Infinitive

ġeseċġan
ġeseċġenne

Participles

Presentġeseċġende
Pastġesæġd

Indicative

Present

1st sing.ġeseċġe
2nd sing.ġesæġst
3rd sing.ġesæġþ
1st plur.ġeseċġaþ
2nd plur.ġeseċġaþ
3rd plur.ġeseċġaþ

Past

1st sing.ġesæġde
2nd sing.ġesæġdest
3rd sing.ġesæġde
1st plur.ġesæġdon
2nd plur.ġesæġdon
3rd plur.ġesæġdon

Subjunctive

Present

1st sing.ġeseċġe
2nd sing.ġeseċġe
3rd sing.ġeseċġe
1st plur.ġeseċġen
2nd plur.ġeseċġen
3rd plur.ġeseċġen

Past

1st sing.ġesæġde
2nd sing.ġesæġde
3rd sing.ġesæġde
1st plur.ġesæġden
2nd plur.ġesæġden
3rd plur.ġesæġden

Imperative

Singularġesaga; ġesæġe
Pluralġeseċġaþ

Verbs conjugated like 'gesecgan'

gesecgan,

Etymology

From ġe- + seċġan.

Sample Sentences

  • Sē þēah biþ on þonce · þeġne mīnum,
  • medwīsum men, · mē þæt sylfe,
  • þǣr wiht wite, · ond wordum mīn
  • on spēd mæġe · spel ġeseċġan. (It is, however, grateful to my servant,
  • half-wit folks, even to myself, if a thing
  • would know and could tell successfully
  • my tale with words.) [c. 980, Exeter Book Riddle 4:]

Cognates

-