circan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of circan

Infinitive

ċirċan
ċirċenne

Participles

Presentċirċende
Past(ġe)ċirċed

Indicative

Present

1st sing.ċirċe
2nd sing.ċirċest; ċircst
3rd sing.ċirċeþ; ċircþ
1st plur.ċirċaþ
2nd plur.ċirċaþ
3rd plur.ċirċaþ

Past

1st sing.ċircte
2nd sing.ċirctest
3rd sing.ċircte
1st plur.ċircton
2nd plur.ċircton
3rd plur.ċircton

Subjunctive

Present

1st sing.ċirċe
2nd sing.ċirċe
3rd sing.ċirċe
1st plur.ċirċen
2nd plur.ċirċen
3rd plur.ċirċen

Past

1st sing.ċircte
2nd sing.ċircte
3rd sing.ċircte
1st plur.ċircten
2nd plur.ċircten
3rd plur.ċircten

Imperative

Singularċirċ
Pluralċirċaþ

Verbs conjugated like 'circan'

circan,

Verbs similar to 'circan'

cirman, bercan, birnan, carian, cerran, cidan, ciegan, ciepan, cierran, cigan,

Etymology

Uncertain. Perhaps from an earlier *cerċan, a metathetic variant of *creċċan, *cræċċan, from Proto-West Germanic *krakkjan. If so, then cognate with Old High German krehhen (“to shake, shatter, break”).

Sample Sentences

  • ċirċinde wæter (roaring water)

Cognates

-