ceorian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of ceorian

Infinitive

ċeorian
ċeorienne

Participles

Presentċeoriende
Past(ġe)ċeorod

Indicative

Present

1st sing.ċeoriġe
2nd sing.ċeorast
3rd sing.ċeoraþ
1st plur.ċeoriaþ
2nd plur.ċeoriaþ
3rd plur.ċeoriaþ

Past

1st sing.ċeorode
2nd sing.ċeorodest
3rd sing.ċeorode
1st plur.ċeorodon
2nd plur.ċeorodon
3rd plur.ċeorodon

Subjunctive

Present

1st sing.ċeoriġe
2nd sing.ċeoriġe
3rd sing.ċeoriġe
1st plur.ċeoriġen
2nd plur.ċeoriġen
3rd plur.ċeoriġen

Past

1st sing.ċeorode
2nd sing.ċeorode
3rd sing.ċeorode
1st plur.ċeoroden
2nd plur.ċeoroden
3rd plur.ċeoroden

Imperative

Singularċeora
Pluralċeoriaþ

Verbs conjugated like 'ceorian'

ceallian, cealdian, cealfian, cearcian, ceorlian, ceorian, cilian,

Etymology

From Proto-West Germanic *karēn (“to complain, grieve, mourn, care”), from Proto-Indo-European *ǵeh₂r- (“voice, exclamation”). Cognate with Middle High German karn (“to mourn, groan, complain”).

Sample Sentences

Cognates

-