bieldan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of bieldan

Infinitive

bieldan
bieldenne

Participles

Presentbieldende
Past(ġe)bielded

Indicative

Present

1st sing.bielde
2nd sing.bieldest; bielst; bieltst
3rd sing.bieldeþ; bielt
1st plur.bieldaþ
2nd plur.bieldaþ
3rd plur.bieldaþ

Past

1st sing.bielde
2nd sing.bieldest
3rd sing.bielde
1st plur.bieldon
2nd plur.bieldon
3rd plur.bieldon

Subjunctive

Present

1st sing.bielde
2nd sing.bielde
3rd sing.bielde
1st plur.bielden
2nd plur.bielden
3rd plur.bielden

Past

1st sing.bielde
2nd sing.bielde
3rd sing.bielde
1st plur.bielden
2nd plur.bielden
3rd plur.bielden

Imperative

Singularbield
Pluralbieldaþ

Verbs conjugated like 'bieldan'

sendan, blendan, bieldan, bryrdan, gemanigfyldan, endebyrdan, yldan, hieldan, hierdan, trendan, girdan, gyrdan, lendan, byldan, hyrdan, ieldan, tendan, wyrdan, wendan, spendan, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'bieldan'

bielcan, gieldan, hieldan, ieldan, wieldan, belædan, belean, belgan, bellan, bendan,

Etymology

From Proto-West Germanic *balþijan, from Proto-Germanic *balþijaną (“to make bold”), from *balþaz (“bold”). See: Proto-Germanic '*balþijaną'.

Verbs referencing "bieldan"

Middle English belden, French baudir.

Sample Sentences

Cognates

-