biegan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of biegan

Infinitive

bīeġan
bīeġenne

Participles

Presentbīeġende
Past(ġe)bīeġed

Indicative

Present

1st sing.bīeġe
2nd sing.bīeġest; bīeġst
3rd sing.bīeġeþ; bīeġþ
1st plur.bīeġaþ
2nd plur.bīeġaþ
3rd plur.bīeġaþ

Past

1st sing.bīeġde
2nd sing.bīeġdest
3rd sing.bīeġde
1st plur.bīeġdon
2nd plur.bīeġdon
3rd plur.bīeġdon

Subjunctive

Present

1st sing.bīeġe
2nd sing.bīeġe
3rd sing.bīeġe
1st plur.bīeġen
2nd plur.bīeġen
3rd plur.bīeġen

Past

1st sing.bīeġde
2nd sing.bīeġde
3rd sing.bīeġde
1st plur.bīeġden
2nd plur.bīeġden
3rd plur.bīeġden

Imperative

Singularbīeġ
Pluralbīeġaþ

Verbs conjugated like 'biegan'

biegan,

Verbs similar to 'biegan'

began, biergan, bigan, ciegan, tiegan, belgan, beran, betan, bidan, biddan,

Etymology

From Proto-West Germanic *baugijan. Cognate with Old Frisian beia, Old Saxon bōgian, Old Dutch bōgen, Old High German bougen, Old Norse beygja. See: Old Frisian 'beia'.

Sample Sentences

Cognates

-