klyva – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of klyva

Nominal Forms

Infinitive: klȳva
Past Participle: kluvin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækklȳver
þūklȳver
hanklȳver
vī(r)klȳvom
ī(r)klȳvin
þē(r)klȳva

Preterite

iak;iækkløv
þūkløvt
hankløv
vī(r)kluvum
ī(r)kluvin
þē(r)kluvu

Conjunctive

Present

iak;iækklȳve
þūklȳve
hanklȳve
vī(r)klȳvom
ī(r)klȳvin
þē(r)klȳvin

Preterite

iak;iækkluvi
þūkluvi
hankluvi
vī(r)kluvum
ī(r)kluvin
þē(r)kluvi; kluvin

Imperative

þūklȳve
vī(r)klȳvom
ī(r)klȳvin

Verbs conjugated like 'klyva'

bryta, drypa, flyta, frysa, huþstryka, klyva, krypa, ryka, ryta, ryva, ryþa, þryta,

Verbs similar to 'klyva'

kliva, bliva, flya, flyia, flyta, kælva, klæþa, kliuva, klyfia, knyta,

Etymology

From Old Norse kljúfa, from Proto-Germanic *kleubaną. See: Proto-Germanic '*kleubaną'.

Verbs referencing "klyva"

Swedish klyva.