Nominal Forms
Infinitive:
giva; gæva; giæva
Past Participle:
givin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | giver |
| þū | giver |
| han | giver |
| vī(r) | givom |
| ī(r) | givin |
| þē(r) | giva |
Preterite
| iak;iæk | gaf |
| þū | gaft |
| han | gaf |
| vī(r) | gāvom |
| ī(r) | gāvin |
| þē(r) | gāvo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | give |
| þū | give |
| han | give |
| vī(r) | givom |
| ī(r) | givin |
| þē(r) | givin |
Preterite
| iak;iæk | gāve |
| þū | gāve |
| han | gāve |
| vī(r) | gāvom |
| ī(r) | gāvin |
| þē(r) | gāvin |
Imperative
| þū | give |
| vī(r) | givom |
| ī(r) | givin |
Verbs similar to 'giva'
gæva,
giæva,
gita,
liva,
riva,
ærva,
bita,
biþa,
bliva,
dia,
Etymology
1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *gʰebʰ-
3. Proto-Germanic *gebaną
4. Old Norse gefa
5. Old Swedish giva
6. Inherited from Old Norse gefa, from Proto-Germanic *gebaną, from Proto-Indo-European *gʰebʰ-.